η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 50ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 50ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

50ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ: ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Το (50ο) Φεστιβάλ πέθανε. Ζήτω το (51ο) Φεστιβάλ! Που σημαίνει ώρα για κριτική και αυτοκριτική. Κι όλα αυτά ενώ αναμένουμε με αγωνία την παράσταση (κατ’ άλλους) του καλοκαιριού την Τρίτη στις 11 Σεπτεμβρίου. Ομιλώ βεβαίως για την κατά Peter Stein Ηλέκτρα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Όταν άνοιξε τις πύλες του αυτό το φεστιβάλ, αυτή η γιορτή για τα 50 χρόνια του, πολλές ήταν οι απόψεις που ακούστηκαν, πολλές και διισταμένες. Τώρα, που τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και η ματιά είναι πιο αποστασιοποιημένη, πιο κριτική και μη λανθάνουσα, κάποιος (στην παρούσα ο υποφαινόμενος) θα μπορούσε να διατυπώσει την ακόλουθη σκέψη για την πορεία του φεστιβάλ: Απ’ όλα έχει ο μπαξές! Εξηγούμαι: Άρχισε με ύφος διανοουμενίστικο και ολίγον τι μπλαζέ, αλλά υπέροχα μαγικό και εκπληκτικά μυσταγωγικό (Τσόκλης). Συνέχισε με το διαφορετικό, που άγγιξε τόσο τις μάζες, όσο και την ελίτ (Gala: Αφιέρωμα στη Μαρία Κάλας). Στα ίδια χνάρια, μια μοναδική παράσταση, μια εικαστική πανδαισία, ένα απαύγασμα τόσο θεατρικό, όσο και λυρικό συγκίνησε το πλήθος (Αλβανική Μήδεια). Αλλάζοντας πορεία, άνοιξε τις πύλες του στο «αδελφό» Κ.Θ.Β.Ε. σε μια «τηλεοπτική» παράσταση που διεσώθη χάριν της μουσικής και των χορικών (Λυσιστράτη). Συνεχίζοντας την ίδια παράδοση φιλοξένησε ότι χειρότερο θα μπορούσε να έχει έρθει, το οποίο όμως άρεσε στις μάζες (Εκκλησιάζουσες). Το «έτερο» ξαναχτύπησε αφήνοντας άφωνους τους (αρκετούς) τυχερούς (Κρατική Ορχήστρα Αθηνών). Και τελικά, φιλοξένησε μια άψογη, μια εκπληκτική, μια ζωντανή παραγωγή που χάρισε ρίγη συγκίνησης σε μυημένους και μη (Ανδρομάχη του Ρακίνα). Αυτά στο πρώτο μισό. Το δεύτερο, άρχισε με δυο μεγάλους αγαπημένους. Μία εν ζωή και έναν πάντα στην καρδιά μας: Χάρις Αλεξίου και Μάνος Λοΐζος. Μια μουσική παράσταση sold out! Εν συνεχεία, τρεις παραγωγές μας κράτησαν συντροφιά τον Αύγουστο, οι Θεσμοφοριάζουσες από το θέατρο Διαδρομή σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου, η Ιφιγένεια εν Αυλίδι από το Θεσσαλικό θέατρο και το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Λάρισας σε σκηνοθεσία Σ. Χατζάκη και το Εν τω Μηνί Αθύρ από το χοροθέατρο Ροές της Σ. Σπυράτου. Τρεις παραγωγές που ο γράφων δεν παρακολούθησε, λόγω διακοπών, αλλά τα θετικά σχόλια που τον αγκάλιασαν, άμα τη επιστροφή, δικαίωσαν τις ανωτέρω επιλογές. Ο Αύγουστος τέλειωσε απογοητευτικά, αφού ο, άλλοτε προπομπός του Εθνικού, Κωστής Μεγαπάνος, δεν κατόρθωσε να κάνει τους μικρούς μας φίλους (κι εμάς) να χαρούν με την απογοητευτική σκηνοθεσία του Γαλάζιου Πουλιού του (νομπελίστα) Μορίς Μέτερλινγκ. Ο Σεπτέμβριος όμως, μια μέρα μετά, μπήκε υπέροχα, με την εκπληκτική παρουσία των Σαββόπουλου, Λάντσια, Κιουρτσόγλου στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων. Ο Πυρήνας έδεσε και η συναυλία των τριών απογείωσε το πλήθος! Η Συμφωνική Ορχήστρα μαζί με την Όπερα του Καΐρου ανέβαλλαν την προγραμματισμένη για τις 5 Σεπτεμβρίου συναυλία τους για το τέλος Οκτωβρίου, ενώ την Τρίτη στις 11 Σεπτεμβρίου αναμένεται (εναγωνίως) η Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Peter Stein.
Με λίγα λόγια. Ότι έχουμε δει μέχρι σήμερα στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, μόνο με μια λέξη θα μπορούσαν να περιγραφούν: Πλουραλισμός. Αυτό σημαίνει ότι το άνοιγμα, το πλησίασμα, το διαφορετικό επετεύχθη. Κι αυτός ήταν ο στόχος. Ένα φεστιβάλ όλων των Καβαλιωτών, Δραμινών, Ξανθιωτών και λοιπών όμορων (και όχι μόνο) νομών. Τελικά: «Τ’ αδύνατα, έγιναν. Για τα θαύματα, θα πρέπει να περιμένετε ένα Φεστιβάλ ακόμη.»*
* Παράφραση από επιγραφή στο θέατρο Old Vick, στην Αγγλία.
Το 50ο Φεστιβάλ κάπου εδώ, ή λίγο παρακάτω, τελειώνει. Οι (θεατρικές) καρδιές μας όμως μένουν στους Φιλίππους, όπως κάθε χρόνο άλλωστε. Τα 50 χρόνια είναι μόνο ένας αριθμός. Η δουλειά συνεχίζεται, η γιορτή συνεχίζεται, το κέφι θα μας συνοδεύει και του χρόνου. Το 51ο Φεστιβάλ Φιλίππων μόλις άρχισε! Καλώς ήλθατε!

Δημήτρης Κεραμεύς – Ντουμπουρίδης
Θεατρολόγος - Συγγραφέας

Share on Facebook
 
a mediamax production