η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
Αγαπητέ Θεέ

Ερίκ - Εμανουέλ Σμιτ | Θεατρική Παράσταση

ΕΡΙΚ ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΣΜΙΤ
ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ…
(Éric-Emmanuel Schmitt - Oscar et la Dame Rose)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης
Διασκευή-Σκηνοθεσία Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Σκηνικά - Κοστούμια Αντιγόνη Τσαφή
Πρωτότυπη Μουσική Κωνσταντίνος Τσαφής
Ήχος Παύλος Ξανθόπουλος
Φώτα Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Πρόγραμμα - Αφίσα Κατερίνα Κελέσογλου

ΠΑΙΖΟΥΝ
Σοφία Ζοπόγλου
Δήμητρα - Γεωργία Ζηκούδη
Ελένη Παπαντωνίου
Διάνα Σεϊτανίδου
Στέλλα Παπαδοπούλου - Σγούρου
Αναστασία Λαμπρινού
Μελίνα Στεφανίδου
Κατερίνα Φλωρέντζη
Ευαγγελία Γεωργιάδου
Καλλιόπη Αναγνώστου
Κώστας Κωσταντινίδης
Μαρία - Χριστίνα Ζηκούδη
Ειρήνη Δινάκη
Φοίβος Τσελεκτσίδης
Δέσποινα Καψιτίδου

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ *
Κωνσταντίνος Τσαφής Πιάνο
Πέτρα Ελενίδου Βιολί
Παύλος Ξανθόπουλος Ακορντεόν


* (Ηχογραφημένα. Η Ηχογράφηση έγινε στο studio Nemesis, τηλ. 2510 232269)

Σας έχει τύχει να ακούτε ένα τραγούδι, να διαβάζετε κάτι ή τέλος πάντων να συμβεί κάτι που απλά σας μιλάει κατευθείαν στην καρδιά σας; Χωρίς πολλές αναλύσεις κτλ; Δείτε το «Αγαπητέ Θεέ» και θα καταλάβετε τι εννοώ. Το «Αγαπητέ Θεέ» δεν είναι έργο διασκεδαστικό, αντιθέτως, περιέχει οδύνη και θλίψη καθώς πρόκειται για επιστολές που στέλνει ένα άρρωστο παιδί στο Θεό. Είναι, όμως, μεγάλη η συγκίνηση που προσφέρουν αυτά τα γράμματα, κι ακόμα είναι η αίσθηση της συμμετοχής, η συμπάθεια που κατακλύζουν το θεατή και η γνώση ότι έξω από τον εαυτό μας υπάρχει και ο Άλλος, ο συνάνθρωπος που πονά και απελπίζεται, αλλά δεν δυστροπεί, παρά υπομένει ηρωικά και, γράφοντας στο Θεό, προσπαθεί να διατηρήσει την περηφάνια και τη νηφαλιότητά του.
«Αγαπητέ, Θεέ, με λένε Όσκαρ, είμαι δέκα χρονών έχω βάλει φωτιά στη γάτα, στο σκύλο, στο σπίτι, κι αυτή είναι η πρώτη φορά που σου γράφω...».
Και τι δεν γράφει ο μικρούλης. Όλη του η ζωή σε λίγα γράμματα και η καρδούλα του όλη σε ελάχιστες γραμμές. Γράμματα πυκνά, του καημού, που όμως διατηρούν την παιδική αυθορμησία και πίστη. Κάποτε και τη χαρά. Απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά, ασφαλώς και σε ενηλίκους. Και δεν είναι μεμπτό να δακρύσει και να πονέσει κανείς για τον άλλο, αυτό είναι μέσα στις αρετές του ανθρώπου. Επιπλέον το έργο είναι ένα μικρό λογοτεχνικό πετράδι.
Ελένη Σαραντίτη

Η σχέση του δεκάχρονου Όσκαρ με τη «θεία Ροζ», που τον φροντίζει και του τροφοδοτεί τη φαντασία με ηρωικές εικόνες, οι παιδικοί του έρωτες και η «πλήρης ζωή» που ζει μέσα σε λίγες μέρες, αποτυπώνονται στα γράμματα που ο μικρός ήρωας στέλνει στον Θεό. Ενός από ενός μεγάλους Γάλλους θεατρικούς συγγραφείς χειρίζεται με δεξιοτεχνία τη σχέση ζωής και θανάτου και ειδικότερα το θέμα του θανάτου ενός παιδιού.
«Καθημερινή» 02/02/03

Share on Facebook
 
a mediamax production