η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
Η Θεατρική Μηχανή εκκολάπτει «Το Αβγό» του δράματος, της κωμωδίας, της σάτιρας…
Δέκα παραστάσεις που θα ανέβουν 15-19 και 22-26 Μαρτίου στις 21:00 στο αμφιθέατρο «Γιώργος Παυλίδης» της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας

Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας ανεβάζει στο αμφιθέατρο της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας την παράσταση με τίτλο «Το Αβγό» του Φελισιέν Μαρσό. Όπως ανέφερε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ντουμπουρίδης κατά τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας, το έργο αυτό είναι σατυρικό, καυστικό, ειρωνικό που με μαεστρία αποκαλύπτει τη «δυστυχία της αθωότητας» και πως το κοινωνικό μας σύστημα επιτρέπει να διαμορφώνονται συμπεριφορές και πράξεις, που ειδικά σήμερα μάς πληγώνουν και μας θυμώνουν.

Το έργο γράφτηκε το 1956 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία που θεωρείται πια κλασσικό. Αναφέρεται, δε, πως στην Ελλάδα ο Δημήτρης Χορν δημιούργησε έναν Μαγκί με τον δικό του μοναδικό τρόπο, που έμεινε στη μνήμη των ανθρώπων που το απόλαυσαν ως ρόλο ζωής.

Ο συγγραφέας έγραψε την δική του εκδοχή για το άγνωστο και το παράλογο καθώς και την κόλαση της ανθρώπινης μοίρας που διαμορφώνουν οι κοινωνικές συνθήκες, το κοινωνικό, εργασιακό και οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και την ευθύνη του ατόμου στη διαμόρφωση της μοίρας του και της κοινωνίας του.

Η υπόθεση του έργου

«Ξύπνησα φρέσκος και καλόκεφος»… Αυτή η μικρή φράση που άκουγε καθημερινά απ’ όλους γύρω του, έκανε τον Μαγκί να αναρωτηθεί τι κάνει λάθος σ’ αυτή τη ζωή και δεν είναι σαν τους άλλους. Δεν ξυπνούσε ποτέ φρέσκος και καλόκεφος, δεν έβρισκε πουθενά την ευτυχία. Ένοιωθε μόνος, αποκλεισμένος, διαφορετικός. Ο κόσμος γι′ αυτόν ήταν ένα αυγό κλειστό από παντού. Και αποφασίζει να κάνει στόχο της ζωής του να σπάσει το τσόφλι και να εισχωρήσει μέσα. Και ένας τρόπος να το κάνει αυτό ήταν το ψέμα. Ο Μαγκί είναι η ενσάρκωση της αλήθειας, μια μαριονέτα στην πένα του Μαρσό, ένα φερέφωνο που αποδομεί κάθε ηθική αξία της ζωής. Σαρκάζει, χλευάζει, περιφρονεί την ηθική παρακμή της κοινωνίας. Τελικά τι είναι το αβγό; Δράμα; Κωμωδία; ή Σάτιρα;

Όπως είπε ο κ. Ντουμπουρίδης, είναι η πρώτη φορά που στην Καβάλα ανεβαίνει ένα έργο με 32 συντελεστές και ηθοποιούς. Είναι ένα έργο τραγικά επίκαιρο και διαχρονικό, έστω κι αν γράφτηκε 60 χρόνια πριν.

Οι παραστάσεις θα είναι 10 στο σύνολο και θα ανεβούν κατά τις μέρες 15-19 και 22-26 Μαρτίου στις 21:00 στο αμφιθέατρο «Γιώργος Παυλίδης» της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, ενώ η επίσημη πρεμιέρα του θα γίνει το Σάββατο 18 Μαρτίου.

Kavala Post
27/03/2017
«6ο πάτωμα» από τη «Θεατρική Μηχανή», στο Αμφιθέατρο της Π.Ε. Καβάλας
Παύλος Λεμοντζής:
«Το έκτο πάτωμα» του Αλφρέντ Ζερύ, όπως το ’χει διασκευάσει ως μουσική κωμωδία η Άννα Παναγιωτοπούλου με μουσικές και τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, επανέρχεται μετά από είκοσι τέσσερα χρόνια στη σκηνή και, μάλιστα, του Αμφιθεάτρου της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, από τη «Θεατρική Μηχανή» του Δημήτρη Ντουμπουρίδη σε δική του σκηνοθεσία.

Το έργο γράφτηκε το 1937 από τον Ελβετό Αλφρέντ Ζερύ (1895 – 1972) και είναι μια ηθογραφία με ενδιαφέροντα στοιχεία . Μια χούφτα ένοικοι που ζουν στο έκτο πάτωμα μιας παρισινής πολυκατοικίας στη δεκαετία του ’30 , παλεύουν για την επιβίωση τους εν μέσω οικονομικής κρίσης, στους οποίους κάλλιστα μπορούν να βρεθούν πολλά κοινά με τους Έλληνες του σήμερα. Πρόκειται για μικρογραφία ολόκληρης κοινωνίας που συνυπάρχει σε έναν όροφο. Με άξονα την κωμωδία παρακολουθούμε τη ζωή αυτών των ανθρώπων να ξετυλίγεται μέσα από τους έρωτες, τις συγκρούσεις, τα πάθη και, πάνω απ’ όλα, τα όνειρά τους. Όνειρα εφικτά κι ανέφικτα, που τους δίνουν δύναμη ν’ αντέξουν τις αντιξοότητες της καθημερινότητάς τους. Στην πορεία του έργου οι «ήρωες» συνειδητοποιούν γρήγορα, ότι πάνω και πέρα από τα όνειρα -που, δυστυχώς, τα περισσότερα είναι απατηλά- υπάρχει η αγάπη, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ότι οι άνθρωποι παραμένουμε ενωμένοι όταν η ανάγκη το απαιτεί. Έτσι χαιρόμαστε νίκες στη ζωή.

Το «έκτο πάτωμα» έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες κι έχει κάνει χιλιάδες παραστάσεις σ’ όλον τον κόσμο. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1940, απ’ τον Γάλλο Μορίς Κλος σε σενάριο και διαλόγους που υπέγραφε ο Ροζέ Βιτράκ, αλλά και στην τηλεόραση. Το 1954 στη Δυτική, τότε, Γερμανία και, ως μίνι σειρά, στην Ολλανδία το 1961.
Στην Ελλάδα το πρωτοπαρουσίασε η Μαρίκα Κοτοπούλη το 1938 . Μεγάλη της επιτυχία την οποία επανέλαβε αρκετές φορές. Στην επανάληψη του ’52, τελευταία εμφάνιση της Μαρίκας στην Αθήνα πριν απ’ το θάνατό της, συμπρωταγωνιστούσε ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο οποίος το 1964/65 παρουσίασε το έργο στο θέατρο «Γκλόρια», με το θίασό του πια, σε διασκευή του Δημήτρη Γιαννουκάκη και τίτλο «Οι κυρίες της αυλής». Ο ίδιος πρωταγωνίστησε και στη μεταφορά του στον κινηματογράφο απ’ τον Ντίνο Δημόπουλο, το 1966.
«Το έκτο πάτωμα», που το συνόδευε πάντα η επιτυχία είτε στο θέατρο είτε στο σινεμά, αγαπήθηκε πολύ περισσότερο όταν το ανέβασε τη σαιζόν 1991 / 1992 στο θέατρο «Περοκέ» και σε δική της διασκευή η Άννα Παναγιωτοπούλου , σε σκηνοθεσία Δημήτρη Έξαρχου. Αποφασιστικό ρόλο στη μεγάλη επιτυχία τής παράστασης έπαιξαν η μουσική και τα τραγούδια των: Σταμάτη Κραουνάκη – Λίνας Νικολακοπούλου. Το 1992 κυκλοφόρησαν και σε δίσκο.

Στη φιλότιμη προσπάθεια της «Θεατρικής Μηχανής», ο ερασιτεχνικός θίασος της πόλης μας ανταποκρίθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο υποκριτικά, κινησιολογικά, φωνητικά (ναι μεν play back, αλλά ταυτόχρονα τραγουδούσαν οι ηθοποιοί στη σκηνή), ενώ από τον πολυπρόσωπο θίασο ορισμένοι έχτισαν αξιοπρόσεχτους χαρακτήρες . Ξεχώρισε εμφανώς η Φωτεινή Γκόγκου στην ερμηνεία της, για τον σωστό χειρισμό των εκφραστικών της μέσων και την πλήρη επίγνωση του θεατρικού όρου «μέτρο». Το σκηνικό θα προτιμούσα να ήταν αφαιρετικό, για να έδενε με τη φιλοσοφία του συγγραφέα: «στο έκτο πάτωμα δεν υπάρχουν τοίχοι. Τα μάτια και τ’ αυτιά, τα αισθήματα και οι συμπεριφορές είναι οι πρωταγωνιστές». Τα πολλά κοστούμια απροσδιόριστα χρονικά ούτε ενόχλησαν ούτε αφαίρεσαν. Μάλλον προσθέσανε χρωματιστές νότες.

Παρά τις αδυναμίες της (χαλαροί ρυθμοί, σκοτεινά κενά) και τη μεγάλη της διάρκεια, η παράσταση προσφέρει καλή ευκαιρία να ξαναθυμηθείτε τη μουσική κωμωδία του Αλφρέντ Ζερύ και, βεβαίως, τα υπέροχα τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη.

Οι παραστάσεις ξεκίνησαν χθες 13 Απριλίου και τερματίζονται στις 24 του μηνός .

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κεραμεύς-Ντουμπουρίδης.

Σκηνικά-Κοστούμια: Αντιγόνη Τσαφή.

Χορογραφία: Δέσποινα Παπαδοπούλου.

Μουσική Διδασκαλία: Παύλος Ξανθόπουλος.

Τους ρόλους ερμηνεύουν: Κωνσταντίνα Κατσάρη, Νίκος Σπυρέλης, Μαρία Μπουγά, Λιάνα Αντεδάκη, Χρήστος Βενέτης, Έλλη Φιλιππίδου, Δώρα Βαβαλέσκου, Ηλέκτρα Αλιατάκη, Μαρία Βερασδάνη, Φωτεινή Γκόγκου, Δέσποινα Παπαδοπούλου, Σπύρος Στάμος, Ιάσμη Μαντζουράνη, Απόστολος Αμπάρκιολης, Μυρτώ Κωνσταντινίδου, Δημήτρης Ευθ. Καγιάσας, Βιβή Θεοδωρίδου, Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Αναστάσης Περδίκης, Δημήτρης Αντ. Καγιάσας.

Η παράσταση ανεβαίνει σε συνεργασία με τον Σύλλογο Καθηγητών Γαλλικής Καβάλας-Δράμας-Ξάνθης, ενώ στο φουαγιέ του Αμφιθεάτρου φιλοξενείται μια έκθεση ζωγραφικής μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Συλλόγου, για τη Διεθνή Μέρα Γαλλοφωνίας.
27/03/2017
Το «6ο πάτωμα» ανεβαίνει στο Αμφιθέατρο της ΠΕ Καβάλας από την Θεατρική Μηχανή
Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας, σε συνεργασία με το Σύλλογο Καθηγητών Γαλλικής Καβάλας – Δράμας – Ξάνθης, παρουσιάζει τη μουσική κωμωδία του Άλφρεντ Ζερύ, «6ο πάτωμα» στις 13-17 και 20-24 Απριλίου στο Αμφιθέατρο Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Πρόκειται για την 38η παραγωγή της Θεατρικής Μηχανής, με τον σκηνοθέτη της παράστασης Δημήτρη Κεραμεύ – Ντουμπουρίδη να σημειώνει κατά την χθεσινή συνέντευξη Τύπου που δόθηκε από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας ότι πρόκειται για μια μουσική κωμωδία, με το έργο να έχει διασκευαστεί πριν από 20 χρόνια από την Άννα Παναγιωτοπούλου και παίχτηκε τότε στο θέατρο «Περοκέ» σε μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Λίνας Λικονακοπούλου.

«Είναι όλα αυτά τα τραγούδια που αγαπήσαμε αυτά τα 20 χρόνια, 14 αγαπημένα τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη, τα οποία θα παρουσιαστούν σε τελείως διαφορετική ενορχήστρωση η οποία έγινα από τον Τάσο Καλαφάτη, ο οποίος τροποποίησε αυτά τα τραγούδια, δίνοντάς τα μια καινούρια πνοή, με τους ερασιτέχνες ηθοποιούς μας να τα ερμηνεύουν και να τα τραγουδούν επί ένα δίωρο στην σκηνή του Αμφιθεάτρου της ΠΕ Καβάλας», ανέφερε ο κ. Ντουμπουρίδης, δίνοντας, παράλληλα και το στίγμα του θέματος της παράστασης.

Η ιστορία εκτυλίσσεται κατά την δεκαετία του 1950 και αφορά τους ένοικους μιας παριζιάνικης πολυκατοικίας, οι οποίοι χτυπημένοι από την οικονομική κρίση, συνθέτουν τη μικρογραφίας μιας κοινωνίας που θυμίζει αρκετά την Ελλάδα της κρίσης. Έρωτες, συγκρούσεις, πάθη και πολύ γέλιο, εκτυλίσσονται μέσα από χορογραφίες που δημιουργήθηκαν από την αρχή από την χορογράφο Δέσποινα Παπαδοπούλου, η οποία εκτός των άλλων συμμετέχει ενεργά και χορεύει στην παράσταση, με την ίδια να δηλώνει ότι ήταν πολύ δύσκολη η διαδικασία του χορογραφικού στησίματος του έργου, «διότι όλα τα παιδιά πρέπει ταυτόχρονα και να τραγουδάνε, όμως τα κατάφεραν και το αποτέλεσμα θα το δείτε επί σκηνής», όπως είπε η ίδια. Παρεμπιπτόντως, 20 άτομα θα παίξουν, θα τραγουδήσουν και θα χορέψουν, με την Κωνσταντίνα Κατσάνη, η οποία υποδύεται την Ζερμαίν Λεσκαλιέ, την γνωστή κουτσομπόλα του έργου, να δηλώνει ότι «κουραστήκαμε πάρα πολύ, αλλά με μεγάλη θέληση και κέφι, μπήκαμε σε καινούρια μονοπάτια, το τραγούδι και τον χορό και ίσως αυτό να είναι και η μαγεία που γευτήκαμε και μας ενθουσίασε, αυτό το “όσο ζεις, μαθαίνεις”».

Ο Νίκος Σπυρέλης, ήτοι ο Μαξ Λεκαλιέ, επανέλαβε και ο ίδιος ότι η παράσταση παρουσιάζει πολλές δυσκολίες, ακριβώς γιατί είναι πολυεπίπεδη, «όμως από την αρχή αντιμετωπίσαμε το έργο με σοβαρότητα, θέληση και πείσμα και το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ καλό και αξίζει να δουν την παράσταση όλοι οι Καβαλιώτες», όπως ανέφερε ο ίδιος.
27/03/2017
Κάτι διαφορετικό από τη Θεατρική Μηχανή
Από σήμερα Τετάρτη 15 Μαρτίου μέχρι και την Κυριακή 26 Μαρτίου, η Θεατρική Μηχανή επανέρχεται δριμύτερη μ΄ ένα διαφορετικό έργο δύσκολο, αλλά και πολύ ενδιαφέρον. Η δυσκολία εξηγήθηκε στη συνέντευξη τύπου χθες. Αφορά τους ηθοποιούς κι όσους προετοιμάζουν την παράσταση. Αντίθετα για τους θεατές έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς δεν μοιάζει με κανένα από τα προηγούμενα.

Στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στο δημαρχείο, μίλησε κυρίως ο σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Ντουμπουρίδης, ενώ δίπλα του βρίσκονταν αρκετοί από τους συντελεστές, αφού στην παράσταση εμφανίζονται τριάντα δύο ερασιτέχνες ηθοποιοί άνδρες και γυναίκες.

Η παράσταση αφορά το έργο του Φελισιέν Μαρσό «Το αυγό».

Πρόκειται για μία παράσταση που δεν έχει παιχθεί ποτέ στην Καβάλα. Στην Αθήνα γνώρισε επιτυχία, στα μέσα της δεκαετίας του «60, όταν ανέβηκε στο θέατρο, από το Δημήτρη Χορν.

Στη συνέντευξη τύπου ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης είπε ότι η Θεατρική Μηχανή συμπληρώνει φέτος 18 χρόνια δραστηριότητας. Η παραγωγή που παρουσιάζεται από σήμερα στο Αμφιθέατρο του Διοικητηρίου είναι η 39η.

Για το έργο είπε, ότι είναι δύσκολο να το βάλεις σε μία ετικέτα, γιατί όπως τόνισε είναι ίδιο με τη ζωή. Χαρακτήρισε την προσπάθεια πολύ μεγάλο εγχείρημα κι επανέλαβε πολλές φορές ότι το συγκεκριμένο έργο πρώτη φορά θα παρουσιαστεί στην Καβάλα.

Ευχαρίστησε το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και τον πρόεδρο Π. Πετρόπουλο, τη διευθύντρια του Πυθαγόρα, Άλκηστη Βλάχου, αλλά και το ΤΕΙ Καβάλας και ιδιαίτερα τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων Νίκο Κιούρτη.

Στη συνέντευξη τύπου ο κ. Ντουμπουρίδης ρωτήθηκε για τις εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης του αμφιθεάτρου του διοικητηρίου. Απαντώντας γι΄ αυτά που πρόκειται να γίνουν είπε: «Πρέπει να θυμίσω ότι για τις εκδηλώσεις οι σύλλογοι, έχουμε ουσιαστικά έναν μόνο χώρο. Σαφώς και θέλουμε να γίνουν εργασίες ανακαίνισης στο αμφιθέατρο. Καλό θα ήταν να γίνουν το καλοκαίρι και να κρατήσουν όσο το δυνατόν λιγότερο».

Οι συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης

Σκηνικά – Κοστούμια: Αντιγόνη Τσαφή

Διεύθυνση σκηνής: Μαρία Παπαλεξίου

Οδ. Σκηνής – φροντίστρια: Δήμητρα Βαασκιώτου

Μακιγιάζ: Βιβή Θεοδωρίδου

Αφίσα – Πρόγραμμα: Κατερίνα Κελέσογλου

Ήχος – Φώτα: Παύλος Ξανθόπουλος

Φωτογραφίες: Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας



Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Εμίλ Μαγκί: Δημήτρης Καγιάσας

Γιατρός: Σώτη Σωτηράκη

Μπαρντεμπάρ: Κώστας Μπουφινάς

Τανσόν: Θόδωρος Εμμανουηλίδης

Α΄ Γυναίκα: Μαρία Βερασδάνη, Β΄ Γυναίκα: Δήμητρα Βασκιώτου, Γ΄ Γυναίκα: Δέσποινα Παπαδοπούλου.

Κοπέλα: Νικολέττα Βάμβουρα

Δεσποινίς Ντυβάν: Λιάνα Αντεδάκη.

Πελάτης: Μπάμπης Τουφεξιάν.

Κύριος Ντυφικέ: Γιώργος Χεριστανίδης.

Μητέρα του Μαγκί: Βάσω Τσιπτσέ.

Ζυστίν: Κωνσταντίνα Κατσάνη.

Γουσταύος: Νίκος Γραμμάτος.

Ζωρζέτ: Έλλη Φιλιππίδου.

Ρόζα: Βιβή Θεοδωρίδου.

Ευγένιος: Γιώργος Κασάπης.

Α΄ πελάτης καφενείου: Κώστας Μπουφινάς, Β΄ πελάτης καφενείου: Θόδωρος Εμμανουηλίδης.

Γκαρσόνι: Μπάμπης Τουφεξιάν.

Κύριος Μπερτουλλέ: Σπύρος Στάμος.

Κυρία Μπερτουλλέ: Ρένα Πολίτου.

Ορτάνς Μπερτουλλέ: Δώρα Βαβαλέσκου.

Λουκία Μπερτουλλέ: Μαρία Μπουγά.

Σαρλόττα Μπερτουλλέ: Ιάσμη Μαντζουράνη.

Θεία από το Μοντωμπάν: Δέσποινα Γιαρματζίδου.

Ραφφάρ: Γιώργος Κοτόπουλος.

Ζοζέφ: Αριστοτέλης Σάρρος.

Ντυγκομιέ: Παντελής Ασλανίδης.

Πρόεδρος: Παναγιώτης Παπαδόπουλος.

Δικηγόρος: Μπάμπης Τουφεξιάν.

Εισαγγελέας: Δημήτρης Κεραμεύς – Ντουμπουρίδης.
27/03/2017
ΠΑΖΛ 30 & 31 Μαρτίου 2016, Θέατρο

14/03/2016
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
 
a mediamax production