η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
«La Nonna»
«La Nonna» του ROBERTO COSSA σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ντουμπουρίδη

Ψυχαγωγία αλλά και προβληματισμός


Με τη δική μας διαπίστωση, ότι πρόκειται για το καλύτερο μέχρι τώρα έργο της «Θεατρικής Μηχανής», αρχίσαμε μια μικρή κουβέντα με το συμπολίτη μας ταλαντούχο σκηνοθέτη Δημήτρη Κεραμέα Ντουμπουρίδη.
«Αρχίσαμε με πολύ μεράκι τις πρόβες, το φθινόπωρο του 2009» μας λέει ο σκηνοθέτης. «Οι δυσκολίες που συναντήσαμε ήταν πολλές και εστιάζονταν κυρίως σε θέματα συντονισμού και χώρου. Όμως καταφέραμε (30) συνολικά άτομα – στην ουσία φίλοι - να δέσουμε τις χημείες μας και τελικά μετά από σκληρή δουλειά να παρουσιάσουμε στο κοινό της πόλης τη «ΝΟΝΑ», ένα έργο που όπως είδατε χρειάζεται να ληφθούν υπόψιν μια σειρά από παράμετροι για να πετύχει. Δεν σας κρύβω πως για την απόλυτη επιτυχία του έργου, το σημαντικότερο ρόλο έπαιξε η ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού. Και είναι γεγονός, πως σ’ αυτό το έργο όπως είδατε οι συμμετέχοντες ηθοποιοί δίνουν κυριολεκτικά την ψυχή τους για να ενσαρκώσουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ρόλο τους».
«Ο εντοπισμός και η επιλογή του έργου είναι μια ολόκληρη ιστορία», συνεχίζει ο κύριος Ντουμπουρίδης. «Ξέρετε, σε διάφορα μέρη της Ελλάδος διατηρούμε ειδικούς φιλικούς δεσμούς με ανθρώπους του ποιοτικού θεάτρου και της τέχνης. Σκεφτείτε για να σας το πω διαφορετικά, σε άλλες πόλεις να υπάρχουν κάποιοι με τη δική μου τρέλλα και το δικό μου πάθος, που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά με το θέατρο. Μ’ αυτούς τους ανθρώπους συχνά ανταλλάσσουμε απόψεις περί των θεατρικών δρώμενων και πολλές φορές βρίσκουμε κοινά σημεία συνεργασίας. Ένας απ’ αυτούς, ο Γιαννιώτης Δήμαρχος Πραμάντων, ο κύριος Γιάννης Σεντελές, μας πρότεινε ανεπιφύλαχτα τη ΝΟΝΑ και εμείς την αποδεχτήκαμε».
Και προσθέτει: «το σημαντικότερο για μας αυτές τις μέρες που παίζεται το έργο, είναι ότι οι πολίτες της πόλης αγκάλιασαν με ζέση τις προσπάθειές μας και έτσι 70 με 100 άτομα κάθε βραδιά παρακολουθούν τις παραστάσεις μας, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι και ψυχαγωγήθηκαν και προβληματίστηκαν. Εμείς λαμβάνοντας υπ’ όψη και τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, κρατήσαμε την τιμή του εισιτηρίου σε πολύ χαμηλή τιμή -10 ευρώ- παρ’ ότι είναι γνωστό πως το σχήμα μας αναπτύσσεται από ίδιους πόρους και δεν τυγχάνει οικονομικών επιχορηγήσεων. Και βέβαια αυτό είναι ένα από τα μεγάλα μας παράπονα. Φυσικά έχουμε τη στήριξη όλων ανεξαιρέτως των ΜΜΕ που μας προβάλλουν δεόντως, του Πολιτιστικού Οργανισμού που ανέλαβε την εκτύπωση των πολύ προσεγμένων εντύπων της παράστασης, της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καβάλας που ευγενώς μας παραχώρησε το αμφιθέατρο και φυσικά του κόσμου που μας αγκαλιάζει καθημερινά. Όμως συγχαρητήρια αξίζουν και στα άλλα θεατρικά σχήματα της πόλης, που μας επισκέπτονται στις παραστάσεις μας και μας στηρίζουν κυρίως ηθικά».

Πολλοί επώνυμοι
στις παραστάσεις μας

«Οι αρχές της πόλης αλλά και πολλοί επώνυμοι συμπολίτες μας, τίμησαν και τιμούν τις παραστάσεις μας καθημερινά. Ήδη από τους πρώτους μας τίμησαν ήταν ο Δήμαρχος Καβάλας κ. Κωστής Σιμιτσής, ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Νίκος Κούτρας, ο Αντινομάρχης κ. Αθανάσιος Βαφειάδης, η πρόεδρος του Πολιτιστικού & Τουριστικού Οργανισμού Ν.Α. Καβάλας, κ. Σοφία Αθανασιάδου, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Θεοδώρα Βαβαλέσκου και Βάσω Μιχαλάκογλου, ο Νομαρχιακός Σύμβουλος και επικεφαλής της ΝΑΣ κ. Χρήστος Ποτόλιας,ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Βασίλης Λιόγκας, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας κ. Θόδωρος Αμπατζής, οι συγγραφείς Διαμαντής Αξιώτης και Κοσμάς Χαρπαντίδης, ο σκηνοθέτης και ζωγράφος Γιώργος. Μπότσιος, ο ζωγράφος Γιάννης Ζαχαρόπουλος, η τ. Πρόεδρος του ΣΦΓΤ κυρία Ζωή Βυζοβίτη και ο φωτογράφος Γιώργος Μυτιληνός. Και φυσικά η προσέλευση συνεχίζεται».

Η υπόθεση του έργου

Η «ΝΟΝΑ», αποτελεί μια μαύρη κωμωδία, με ιδιαίτερο συμβολικό σαρκασμό στη φασιστική νοοτροπία της σύγχρονης και αδηφάγας εξουσίας. Μιας εξουσίας, που η σμικρογραφία της αποτελεί η μικρή απλή οικογένεια της διπλανής πόρτας, πανομοιότυπης για όλους τους λαούς του κόσμου. Ουσιαστικά η Νόνα, είναι η γυναίκα που από μόνη της ενσαρκώνει την τυραννία και τον αυταρχισμό. Είναι αυτή που κατορθώνει να πνίξει κάθε άλλη φωνή στην οικογένεια, να εξουσιάσει τους πάντες προβάλλοντας ένα από τα πιο κυρίαρχα ελαττώματά της, την ασύδοτη βουλιμία της. Και κατορθώνει να επιβιώσει μόνη της, αφού προηγουμένως πραγματοποιήσει ένα τελικό ξεκαθάρισμα στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, για τα οποία όπως φαίνεται δεν δείχνει το παραμικρό οίκτο. Παράλληλα η οικογένεια της ΝΟΝΑ αποτελεί ένα μοναδικό αμάλγαμα ανθρώπινων χαρακτήρων, οι οποίοι καταδεικνύουν και το μεγαλείο της ιδιόμορφης ανθρώπινης φύσης. Ο συγγραφέας ROBERTO COSSA, επιφανής θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, γεννημένος στην Αργεντινή, έγραψε τη ΝΟΝΑ (γιαγιά) το 1977. Με αυτό το έργο του, προσπαθεί και φυσικά το καταφέρνει απόλυτα, να δώσει πνοή, χαρακτήρα και καταδυναστευτικό ρόλο για την οικογένειά της σε μια Ιταλίδα μετανάστρια. Ένα ρόλο που στην προσπάθεια της Θεατρικής Μηχανής ενσαρκώνει εξαιρετικά η Ρένα Πολίτου. Τους άλλους ρόλους ενσαρκώνουν η Βιβή Ελευθεριάδου, η Ελευθερία Τσαρτσάρη, ο Κώστας Αναγνώστου, η Λιάνα Αντεδάκη, ο Νίκος Σπυρέλης και ο Ανδρέας Ελαίας. Και φυσικά η πολύ επιτυχημένη σκηνοθεσία ανήκει στον Δημήτρη Ντουμπουρίδη. Στους άλλους ρόλους της παράστασης συνεργάστηκαν οι: Ειρένα Ιωαννίδου, η Αντιγόνη Τσαφή, Η Νίνα Στεφανίδου, η Ντορέτα Πανταζή, η Κατερίνα Κελέσογλου, ο Μάνος Μπαζόλης, η Δήμητρα Χατζημιχαηλίδη, ο Παύλος Ξανθόπουλος, η Φωτεινή Φραγκίδου, ο Δημήτρης Καμάριας και ο Δήμος Σιούλας.
ΒΕΡΟΝΙΚΗ (εφ. ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ)





20/03/2010
La Nonna
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ

«La Nonna», μια χιουμοριστική παράσταση που αξίζει να δείτε

Η Ρένα Πολίτου στο ρόλο της σατράπισσας γιαγιάς ήταν όλα τα λεφτά, ενώ η παράσταση γενικότερα κύλησε θαυμάσια συνιστώντας μια από τις κορυφαίες στιγμές της εντεκάχρονης πορείας της Θεατρικής Μηχανής στα τοπικά πολιτιστικά πράγματα


Με μια από τις καλύτερες θεατρικές της δουλειές επέστρεψε στο προσκήνιο η Θεατρική Μηχανή Καβάλας. Η μαύρη κωμωδία του Αργεντινού θεατρικού συγγραφέα Roberto Cossa, με τίτλο «La Nonna», που έκανε πρεμιέρα στις 9 το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας (οι παραστάσεις θα ολοκληρωθούν την Κυριακή 14 Μαρτίου), προκάλεσε πηγαίο γέλιο στους θεατές.

Το κλειδί της επιτυχίας ήταν ότι ο σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Ντουμπουρίδης, πέραν του ότι επέλεξε ένα έργο που η υπόθεση του θυμίζει πολλά από εκείνα που ταλαιπωρούν την ελληνική κοινωνία ειδικά αυτή την εποχή, διαχειρίστηκε άριστα το υλικό που είχε στη διάθεση του. Για παράδειγμα η Ρένα Πολίτου, στο ρόλο της σατράπισσας γιαγιάς «Nonna» ήταν όλα τα λεφτά, ενώ και ο Κώστας Αναγνώστου, που έπαιξε τον τεμπελάκο και κατεργάρη Τσίτσο, ήταν θαυμάσιος. Οι έμπειροι Νίκος Σπυρέλης (Καρμέλο) και Ανδρέας Ελαίας (Δον Φρανσίσκο), ήταν επίσης πολύ καλοί στους ρόλους τους, ενώ καμία από τις Βιβή Ελευθεριάδου (Μαρία), Ελευθερία Τσαρτσάρη (Αννούλα) και Λιάνα Αντεδάκη (Μάρτα), δεν υστέρησε ή πολύ περισσότερο δεν αποτέλεσε τον αδύναμο κρίκο σε μια γενικώς πλήρη παράσταση, που έβγαζε στον θεατή και γέλιο, αλλά κι ένα αίσθημα χαρμολύπης.

Η υπόθεση του έργου αφορά μια οικογένεια Ιταλών μεταναστών στην Αργεντινή, η οποία κυριαρχείται από τη Nonna, μια αιωνόβια βουλιμική γιαγιά, που κυριολεκτικά έφαγε σταδιακά όχι μόνον οτιδήποτε φαγώσιμο, αλλά κάθε σταγόνα υλικών, ψυχολογικών ή ηθικών δυνάμεων της οικογένειας της, εξαθλιώνοντας την. Μέσα από μια σειρά απίθανων παιχνιδιών της τύχης, η εκατονταετής Νόννα, όχι μόνον επιβιώνει από μια σειρά από απόπειρες της κακιάς ώρας κατά της ζωής της, αλλά στέλνει κατά λάθος όλο το «αίμα» της στον τάφο μένοντας αγκαλιά μ’ ένα… τσουκάλι!!!

Σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα πιστεύοντας πως θα διασκεδάσετε παρακολουθώντας την, όσο διασκεδάσαμε κι εμείς την βραδιά της προηγούμενης Παρασκευής!

Κλείνοντας αναφέρουμε τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης που είναι οι εξής:

Ειρένα Ιωαννίδου (μετάφραση), Αντιγόνη Τσαφή (σκηνικά και κοστούμια), Δημήτρης Ντουμπουρίδης (φωτισμοί), Δημήτρης Καμάριας (κατασκευή σκηνικών), Κατερίνα Κελέσογλου (αφίσα και πρόγραμμα), Μάνος Μπατζόλης (μακέτα αφίσας), Νίνα Σαββίδου(διεύθυνση σκηνής), Γιώτα Στεφανίδου (οδηγός σκηνής), Ντορέτα Πανταζή (φροντιστήριο), Δήμητρα Χατζημιχαηλίδη (επιμέλεια προγράμματος), Νίκος Σπυρέλης (μουσική επιμέλεια), Παύλος Ξανθόπουλος (υπεύθυνος ήχου), Φωτεινή Φραγκίδου (μακιγιάζ) και Δήμος Σιούλας (γενικών καθηκόντων). Τέλος, τις φωτογραφίες της παράστασης τράβηξαν μέλη του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας.

Άγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ (angelos.kalogrias@gmail.com)
(εφ. ΕΒΔΟΜΗ)
19/03/2010
La Nonna
Δε μας διέψευσε ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης στη πρεμιέρα του La Nonna




Του Θανάση Σοφιανού
Αν και οι ίδιοι οι ηθοποιοί της «Θεατρικής Μηχανής» θέλουν να αυτοχαρακτηρίζονται ως ερασιτέχνες, ωστόσο οι ερμηνείες τους το διαψεύδουν σε κάθε παράσταση. Το ίδιο συνέβη και με την πρεμιέρα του έργου «La Nonna», το βράδυ της Παρασκευής, στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας. Αν και το άγχος τους ήταν έκδηλο, οι «καθαρές» και δουλεμένες ερμηνείες τους, με καταλύτη το δέσιμο που έχουν πλέον ως ομάδα, τους βοήθησε να το ξεπεράσουν πολύ γρήγορα. Παράλληλα, η ευελιξία που πρόσφερε η τεχνική του σκηνοθέτη Δημήτρη Ντουμπουρίδη να συνδυάσει τρία σκηνικά επί σκηνής, έδωσε μια «κινηματογραφική» ροή στην υπόθεση. Αν και υπήρχαν πολλές σκηνές γέλιου, ουσιαστικά αυτές παρεμβάλλονταν μέσα σε μια ιστορία καθόλα τραγική, αφήνοντας στο τέλος μία θλίψη κι έναν προβληματισμό, τον οποίο θα τον χαρακτήριζε κανείς ακόμα και πολιτικό, εφόσον οι θεατές συμπάσχουν με τους καταπιεζόμενους χαρακτήρες του έργου. Κάνοντας και μια αντιπαραβολή με την αρχαία τραγωδία, στη συγκεκριμένη παράσταση η «κάθαρση» έρχεται μετά το πέρας της, την οποία ουσιαστικά την επιτυγχάνει ο κάθε θεατής ατομικά, με βάση τις πολιτικοκοινωνικές πεποιθήσεις που ενστερνίζεται.
(εφ. ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ)
09/03/2010
La Nonna
Χειροκροτήθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «LA NONA»

ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ
ΠΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

Από το θεατρικό έργο του Roberto Cossa σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ντουμπουρίδη


Μια γυναίκα που όλοι θα θεωρούσαν ως το πιο απροστάτευτο πρόσωπο μιας οικογένειας, ανήμπορο στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, στην περίπτωση της «νόνα» τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά και αντί να προστατεύεται από την οικογένεια, την δυναστεύει, βαραίνοντας την με την ακατάπαυστη πολυφαγία της.
Φτάνει σε ένα σημείο να γίνει η απόλυτη καταπίεση για την οικογένεια την οποία στο τέλος «ξεπαστρεύει»κυριολεκτικά.
Ένας σωστός και υπεύθυνος οικογενειάρχης, μια σεμνή νοικοκυρά, μια καλόβολη ανύπαντρη θεία, μια κόρη που ξέρει να ζει την ζωή της , ένας αδελφός μουσικός, «παράσιτο» και η εκατόχρονη γιαγιά, συμπληρώνουν το πάζλ της ιστορίας του Ρομπέρτο Κόσσα , που προκαλεί γέλιο, κυρίως από την ηθοποιία που προβάλλεται επι σκηνής και τους ηθοποιούς της «Θεατρικής Μηχανής». Κύριο συστατικό της παράστασης η προσήλωση της «νόνα» σε ένα πιάτο, ένα dolce, μια κρέμα, ένα μήλο ένα σάντουιτς και οι κρυφές κλεμμένες κουταλιές φαγητού από τα πιάτα της υπόλοιπης οικογένειας.
Μια ιστορία που σιγά- σιγά μετατρέπει το γέλιο των θεατών σε αγωνία για τον πόνο, την εξαθλίωση και τέλος τον θάνατο της οικογένειας για την τύχη της, που σκαρφίζεται και μηχανεύεται για την νόνα τα πιο απίθανα πράγματα για να μπορέσει να την χορτάσει και στο τέλος –τέλος να την ξεφορτωθεί
Μια ιστορία που μπερδεύει το κωμικό με το τραγικό αγγίζοντας βέβαια κάποιες φορές τα όρια της υπερβολής
Και όπως λέει σε κάποιο σημείο η μεταφράστρια του έργου, ο Cossa δίνει μια κοινωνικοπολιτική ερμηνεία αφού γράφτηκε σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της δικτατορίας της Αργεντινής που έκανε τον λαό να λιμοκτονήσει εξ αιτίας της άπληστης εξουσίας.
Η «νόνα» θα μπορούσε με την ευρύτερη έννοια να συμβολίζει την εξουσία που καταπιέζει και καταβροχθίζει τον λαό.
Χαρακτηριστικά και κάνοντας χιούμορ πολλοί από τους θεατές που παρακολουθήσαμε την πρεμιέρα της παράστασης το βράδυ της Παρασκευής, είπαμε πως το έργο συμβολίζει ως ένα σημείο τις εποχές που θα ακολουθήσουν στον οικονομικό τομέα.
Μια παράσταση που καταχειροκροτήθηκε από τους καβαλιώτες που παραβρέθηκαν στην πρεμιέρα της, για την πολύ καλή ερμηνεία των ρόλων από τους ηθοποιούς, την σκηνοθεσία, τους ωραίους διαλόγους, την μουσική, τα σκηνικά και κυρίως την αγάπη για την τέχνη.
Τους ρόλους ενσαρκώνουν η Ρένα Πολίτου η Βιβή Ελευθεριάδου ο Ανδρέας Ελαίας η Ελευθερία Τσαρτσάρη, ο Κώστας Αναγνώστου, η Λιάνα Αντεδάκη και ο Νίκος Σπυρέλης. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Δημήτρη Ντουμπουρίδη, και η μετάφραση από την Ειρένα Ιωαννίδου.


ΒΙΒΗ ΣΟΦΙΑΝΟΥ
(εφ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ)
07/03/2010
La Nonna
Με μια μαύρη κωμωδία
Η Θεατρική Μηχανή μας θύμισε ότι υπάρχει και θέατρο

Την απόλυτη φετινή θεατρική απραξία της Καβάλας κατέρριψε επιτέλους ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης και τα μέλη της Θεατρικής Μηχανής, που το βραδάκι της Παρασκευής έκαναν την πρεμιέρα της νέας παραγωγής τους. Φυσικά η παράσταση φιλοξενείται στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας, με τη σκηνή να τρίζει πλέον εντελώς εκνευριστικά στη διάρκεια των παραστάσεων και τους θεατές να προσπαθούν να βολευτούν στα ξεχαρβαλωμένα καθίσματα. Παρά τις όποιες μίζερες συνθήκες όμως επικρατούν σε επίπεδο θεατρικών αιθουσών, η ομάδα τίμησε το ετήσιο ραντεβού με τους φίλους της και πρόσφερε μια ψυχαγωγική νύχτα. Μαύρη κωμωδία περιελάμβανε το μενού, εμπνευσμένο από Αργεντίνο συγγραφέα, μαγειρεμένο από το Δημήτρη και σερβιρισμένο από τον επταμελή θίασο. Πίσω από τους ηθοποιούς βέβαια, υπήρχε ένα ολόκληρο επιτελείο που στήριξε και βοήθησε το ανέβασμα της παράστασης.
Η φετινή αναμονή για τους θεατρόφιλους της Καβάλας αποδείχθηκε μακράς διαρκείας, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η ύστατη θερινή παράσταση του Εθνικού Θεάτρου που είχαν παρακολουθήσει τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου στους Φιλίππους, ήταν η «Άλκηστις». Έκτοτε και με φωτεινή εξαίρεση τη χριστουγεννιάτικη παραγωγή του συλλόγου δασκάλων, κύλησαν δύο εποχές, χωρίς θέατρο στην πόλη. Κυρίως χωρίς την οποιαδήποτε δουλειά από τα γνωστά ντόπια ερασιτεχνικά σχήματα. Αυτονόητη ήταν επομένως η ανάγκη των θεατρικά εθισμένων, να βρεθούν επιτέλους απέναντι από το θεατρικό σανίδι και να ψυχαγωγηθούν.
Ευτυχώς για όλους αυτούς τους στερημένους, υπάρχει η πάντοτε τυπική στα χρονοδιαγράμματα Θεατρική Μηχανή και ο Δημήτρης, που έμαθε πλέον να φροντίζει έγκαιρα για τις παραγωγές του και για την εξασφάλιση της φιλοξενίας αυτών. Εάν οι διαβουλεύσεις δεν πραγματοποιούνταν νωρίς, ακόμη θα αναζητούνταν η βολική ημερομηνία, μιας και το αμφιθέατρο (μοναδική λύση και πανάκεια για όλους), πολιορκείται από τους πάντες. Κυρίως από τις ορδές κάποιων τυχάρπαστων συλλογίσκων, που ετοιμάζουν εκδηλωσούλες άνευ ουσιαστικού νοήματος κι επιμένουν να τις στεγάζουν στη συγκεκριμένη αίθουσα. Ομολογουμένως, το μεγάλο σκηνικό της «La Nonna» δύσκολα θα μπορούσε να βολευτεί κάπου αλλού.

ΑΝΔΡΕΑΣ IS THE POWER
Ξεπερνώντας τους σκοπέλους ωστόσο, η Θεατρική Μηχανή ετοιμάσθηκε για την πρεμιέρα της Παρασκευής κι εμείς ως φανατικοί οπαδοί της, ανταποκριθήκαμε άμεσα στο κάλεσμα. Θέλαμε να πάρουμε τη δόση μας ως εξαρτώμενοι θεατρικά, θέλαμε να ψυχαγωγηθούμε έστω και υπό συνθήκες ψιχάλας κι έτσι δώσαμε το παρόν. Η αλήθεια είναι ότι γελάσαμε. Κάποιες στιγμές μάλιστα γελάσαμε πολύ. Όχι μόνο παρακολουθώντας την ιστορία της οικογένειας των ιταλών μεταναστών, που σταδιακά εξοντώθηκε από την 100χρονη βουλιμική γιαγιά, αλλά απολαμβάνοντας τη νέα καρικατούρα που επιτυχώς δημιούργησε ο Ανδρέας Ελαίας.
Με δεδομένο ότι η Θεατρική Μηχανή έχει περάσει πια στο επίπεδο των ημι – επαγγελματικών παραστάσεων (έστω κι αν αντιμετωπίζεται από τους ιθύνοντες με ερασιτεχνισμό κυρίως σε επίπεδο οικονομικής ενίσχυσης), από την πλευρά του ο Ανδρέας έχει καθιερωθεί ως το μεγάλο ατού των ντόπιων θεατρικών σχημάτων. Διαθέτει το δικό του κοινό που τον αγαπά ιδιαιτέρως και αναμένει την εμφάνισή του στη σκηνή, αφού η απόδοση του ρόλου του εξασφαλίζει άκρατο γέλιο.
Το αναφέραμε και στο πλαίσιο της περσινής παραγωγής, όταν ο Ανδρέας συμμετείχε στο «Ροζ Φουλάρι» ερμηνεύοντας σπαρταριστά τον Αστυνόμο Δαγκλή. Πρόκειται για ένα άτομο με ταλέντο στους κωμικούς ρόλους, τους οποίους πλάθει στα δικά του στάνταρ και χρησιμοποιώντας μορφασμούς και κινήσεις σώματος, επιτυγχάνει να κυριαρχεί στη σκηνή.
Αυτή τη φορά ο Ανδρέας Ελαίας έπαιξε το ρόλο το Δον Φρανσίσκο, ενός ηλικιωμένου τον οποίον με δόλο πείθουν να παντρευτεί τη βουλιμική γιαγιά, μιας και του υπόσχονται την ανύπαρκτη περιουσία και σαν έπαθλο τη ζουμερή δισέγγονη της La Nonna. Ο Δον Φρανσίσκο πείθεται, δυστυχώς όμως η σύζυγος τον καταστρέφει επαγγελματικά και του χαρίζει ένα υπέροχο εγκεφαλικό επεισόδιο, που τον αφήνει παράλυτο στο αναπηρικό καροτσάκι. Μέχρι να συντελεστούν όλα αυτά επί σκηνής, ο Ανδρέας έχει δώσει το δικό του σώου κι έχει οδηγήσει το κοινό σε σπαρταριστά γέλια.

LA NONNA IS HILARIOUS SCARY
Η έτερη δυνατή παρουσία της παράστασης είναι η ίδια η La Nonna, η γιαγιά που δημιούργησε κι απέδωσε επιτυχώς η Ρένα Πολίτου. Τη θυμόμουν ως δεσποτική φιγούρα στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», όταν πριν από δύο χρόνια είχε ερμηνεύσει ένα δραματικό ρόλο. Η Ρένα όμως τα πήγε εξίσου καλά και σα γιαγιά, που εξολοθρεύει ολόκληρη την οικογένειά της λόγω του πάθους για το φαγητό. Η εμφάνιση και το μακιγιάζ ήταν η βάση πάνω στην οποία κτίστηκε ο ρόλος, ωστόσο ο τρόπος του συνεχούς μασουλήματος επί σκηνής και η χαζοχαρούμενη άγνοια της γιαγιάς, συνέθεσαν μια ιλαροτραγική φιγούρα την οποία διαχειρίστηκε άριστα η Ρένα Πολίτου.
Επιτυχώς διαχειρίστηκαν και τους δικούς τους ρόλους τόσο η Μαρία – Βιβή Ελευθεριάδου, σαν η μοναδική που καταφέρνει να σωθεί από την καταστροφική γιαγιά, όσο και η Ανυούλα – Ελευθερία Τσαρτσάρη που ερμηνεύει τη μοιρολάτρισσα κι αθόρυβη κόρη της γιαγιάς. Τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στην Αντιγόνη Τσαφή για το σκηνικό της παράστασης, που και μεγάλο σε διαστάσεις είναι αλλά και διαμορφώνεται αναλόγως. Ουσιαστικά ο ένας τοίχος του σπιτιού ανοίγει και αποδεικνύεται πως μέσα του κρύβει το ψιλικατζίδικο του Δον Φρανσίσκο. Θαυμάσια κι εύστοχη όμως είναι και η αφίσα της παραστάσεως, η οποία εφαρμόζει επί του πρακτέου το ρητό «μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις». Συγκεκριμένα στην αφίσα κυριαρχεί η τρομακτική φυσιογνωμία της αχόρταγης γιαγιάς, που μαζί με τη μακαρονάδα της καταπίνει και τα δύστυχα μέλη της οικογένειας.

ΚΥΡΙΕ ΣΚΗΝΟΘΕΤΑ, ΓΙΑ ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ…
Αυτή τη φορά θα σταθώ αυστηρή απέναντι στο Δημήτρη και θα τον επιπλήξω δημοσίως για τα προβλήματα της παράστασης όπως εγώ τα εντόπισα. Φίλτατε κύριε σκηνοθέτα, θα παραβλέψω την εικοσάλεπτη καθυστέρηση που σημειώθηκε τη βραδιά της πρεμιέρας και θα εστιαστώ στη διάρκεια του έργου, η οποία έφτασε στα 110 λεπτά περίπου. Το έχουμε πει άπειρες φορές, ότι η επιτυχία έγκειται αφενός στο αμείωτο ενδιαφέρον του κοινού ελέω ορθών επιλογών, αλλά και στην αποτροπή τους να κοιτούν το ρολόι τους και να κουνιούνται απεγνωσμένα πάνω στα άβολα καθίσματα.
Επιπλέον, οι φροντιστές σκηνής που επιστρατεύονται για την αλλαγή του σκηνικού τις στιγμές που σβήνουν οι φωτισμοί, καλό θα ήταν να φορούν αθόρυβα παπούτσια κι όχι γόβες ή μπότες, που θα αντηχούν εκνευριστικά πάνω στα φθαρμένα σανίδια της σκηνής. Επίσης, καλό θα ήταν να φορούν σκούρα ή μαύρα ρούχα προκειμένου να γίνονται αντιληπτοί το δυνατόν λιγότερο από την πλατεία. Και για να κλείσω γλυκά την αυστηρή κριτική, θα σας παρακαλούσα φίλτατε κύριε σκηνοθέτα να συγχαρείτε την αγαπημένη μου Αντιγόνη για την επιλογή του γαμπριάτικου κουστουμιού που φόρεσε ο Δον Φρανσίσκο! Η στιλιστική εμφάνιση του Ανδρέα κυριολεκτικά με συγκλόνισε, σε σημείο που να επιθυμώ να αγοράσω ένα ολόιδιο outfit και για το σύζυγό μου!
Θεατρική Μηχανή και La Nonna στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας μέχρι τις 14 Μαρτίου. Κάθε βράδυ στις 21:00 με τη μαύρη κωμωδία του Ρομπέρτο Κόσσα που αποκωδικοποιείται αναλόγως με τα επίπεδα ανάγνωσης εκ μέρους των θεατών. Ευτυχώς που μέσα από τον ορυμαγδό και το χάος αναδύθηκε κάπου εκεί στα 1999 η θεατρική ομάδα που δε ξεχνά το κοινό της. Όπως και το κοινό δε ξεχνά να βρεθεί σε κάθε πρεμιέρα, προκειμένου να γελάσει ή να προβληματισθεί, σύμφωνα με τα προς επεξεργασία προσφερόμενα δεδομένα. Όλα αυτά τα παιδιά είναι δικά μας, ζουν και δραστηριοποιούνται δίπλα μας κι εμείς οφείλουμε να τα στηρίζουμε με συνέπεια, κάτι που λησμονούν να πράττουν οι υποτιθέμενοι αρμόδιοι της πόλης.

ΒΟΥΛΑ ΘΑΣΙΤΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ
(εφ. ΠΡΩΙΝΗ)


07/03/2010
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
 
a mediamax production