η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
«Ραντεβού στα τυφλά» Άνθρωποι κι έπιπλα πηγαινοέρχονται στο σκοτάδι
«Κυκλοφοριακή συμφόρηση» ανθρώπων κι επίπλων σημειώνεται στη σκηνή του αμφιθεάτρου, εκεί όπου ο θίασος της «Θεατρικής Μηχανής» ανέβασε τη φετινή 34η παραγωγή της με τίτλο «Ραντεβού στα τυφλά». Για το όλο μπέρδεμα ευθύνεται μια αιφνιδιαστική διακοπή ρεύματος (ανάθεμα την ασφάλεια) και μια ξαφνική επιστροφή της γειτόνισσας. Έτσι, το καλοστρωμένο σενάριο που είχαν ετοιμάσει δυο ερωτευμένοι καταρρέει και τα αποτελέσματα είναι τραγικά!
Κεντρικό πρόσωπο της κωμωδίας παρεξηγήσεων που επέλεξε να παρουσιάσει η «Θεατρική Μηχανή» είναι ένας πτωχός πλην ψευτάκος γλύπτης, ο Μπρίνζλεϋ Μίλλερ. Ο μοναδικός άντρας του θιάσου δηλαδή, ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Πλαισιώνεται από ένα «μπουκέτο» κυρίες. Την αφελή μνηστή του Κάρολ Μέλκετ (Κωνσταντίνα Κατσάνη), το τέρας – πεθερά - χήρα Συνταγματάρχου Μέλκετ (Βάσω Τσιπτσέ), τη σουρωμένη θεούσα γειτόνισσα του επάνω ορόφου δεσποινίς Φέρνιβαλ (Μαρία Μπουγά), την κρυφά ερωτευμένη έτερη γειτόνισσα και εν κρυπτώ «χορηγό» των πολυτελών επίπλων Χάριετ Κόλλινς (Βιβή Θεοδωρίδου), την επί 4ετια ερωμένη του καλλιτέχνη που τρυπώνει στο διαμέρισμα αθέατη λόγω σκοταδιού Κλέα (Μυρτώ Κωνσταντινίδου).
Δίπλα σ’ αυτές υπεισέρχονται επίσης στην πλοκή η θυρωρός και παρεξηγημένη «κριτικός» τέχνης Πέτρα Σούπαντζιχ (Κατερίνα Αβριωνίδου), καθώς και η καθυστερημένη στην άφιξή της βαθύπλουτη – θεόκουφη φιλότεχνη Φράου Χίλντα Μπαμπέργκερ (Δώρα Βαβαλέσκου) που αλλά μπρατσέτα με τη γραμματέα της (Μαρία Βερασδάνη) καταλήγουν μέσα σε μια καταπακτή. Στην ιστορία «πρωταγωνιστούν» επίσης ένα εξαιρετικού χρώματος ανάκλιντρο (που κατά βάθος είναι ένας ξύλινος πάγκος), κάποιες κλασικές πολυθρόνες «περιόδου βασιλείας» (που κατά βάθος είναι ξεχαρβαλωμένα καθίσματα), ένα βάζο ιαπωνικής τεχνοτροπίας και κυρίως ένα άγαλμα ανυπολόγιστης αξίας που καταλήγει σε θρύψαλα.

ΡΙΞΤΕ ΛΙΓΟ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ…
Ενώ λοιπόν ο ιδιοκτήτης της πτωχής επίπλωσης και η αρραβωνιαστικιά του ετοιμάζουν ένα βραδινό πάρτι, όπου θα παραβρεθούν η πεθερά και η εκατομμυριούχος φιλότεχνη, προκειμένου να δοθεί η συγκατάθεση ενός γάμου, αποφασίζουν να κλέψουν τα χλιδάτα έπιπλα της γειτόνισσας. Εκείνη η αθεόφοβη, ενώ υποτίθεται ότι θα έλειπε και εν τη απουσία της όλα θα έβαιναν καλώς, αποφασίζει να επιστρέψει αιφνίδια. Το χειρότερο όλων είναι η διακοπή ρεύματος που σημειώνεται και οφείλεται σε μια χαλασμένη ασφάλεια. Υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες, το ζεύγος των ερωτευμένων προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Να πείσει τη χήρα μητέρα περί της καταλληλότητας του γαμπρού, να κρύψει από τη γειτόνισσα την κλοπή των επίπλων της, να παρέχει ασφάλεια στην τρομαγμένη γεροντοκόρη του επάνω ορόφου, να αποφύγει την επανεμφάνιση της ερωμένης που όταν ανοίγει το στόμα της και παραθέτει την αλήθεια, προκαλεί σκηνές «αποκάλυψης».
Αποτέλεσμα; Ηθοποιοί κι έπιπλα να πηγαινοέρχονται μέσα στο σκοτάδι, αφού στο διαμέρισμα δεν υπάρχουν ούτε σπίρτα, ούτε κεριά, ούτε φακός. Αλλά κι όταν αυτά εμφανίζονται, εκδηλώνονται υπεράνθρωπες προσπάθειες να μη «φωτίσουν» την υπόθεση, μπας κι αποτραπεί η αναπόφευκτη καταστροφή. Το ερωτευμένο ζεύγος που πρωτοεμφανίζεται στη σκηνή ανταλλάσσει τις πρώτες ατάκες σε ημίφως. Κι ενώ το κοινό αναρωτιέται τι πηγαίνει λάθος κι εάν κάηκε κάποιος προβολέας της σκηνής, τότε αποκαλύπτεται το σκηνοθετικό εύρημα. Η πλήρη αντιστροφή των δεδομένων. Όταν οι ηθοποιοί λειτουργούν υποτίθεται στο φως, επί σκηνής επικρατεί ημίφως. Όταν όμως η ιστορία εξελίσσεται υποτίθεται στο σκοτάδι, τότε είναι που ανάβουν οι προβολείς. Το αποτέλεσμα είναι έτσι κι αλλιώς κωμικό, αφού οι θεατές παρακολουθούν τους πρωταγωνιστές να «μπουσουλούν» στο φωτεινό «σκοτάδι» με τα χέρια ανοικτά και να σκοντάφτουν επάνω στα έπιπλα του εξαιρετικού σκηνικού που ετοίμασε η Αντιγόνη Τσαφή.

«Ο ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ…..»
Γι’ αλλού ξεκίνησε ο ανερχόμενος γλύπτης κι αλλού τελικά κατέληξε στο τέλος της βραδιάς. Τα φιλόδοξα σχέδιά του, να εντυπωσιάσει τη βαθύπλουτη φιλότεχνη και να της πουλήσει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», εντυπωσιάζοντας παράλληλα και την πεθερούλα προκειμένου να δώσει επιτέλους την πολυπόθητη συγκατάθεση, ναυαγούν μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Το χειρότερο «χαστούκι» όμως ο Μπρίνζλεϋ το τρώει από την Κλέα, η εμφάνιση της οποίας σημαίνει και το ναυάγιο του προσδοκώμενου γάμου. Συμπέρασμα; Όποιος ζητάει τα πολλά χάνει και τα λίγα. Κι αυτό το μάθημα το διδάσκεται με το χειρότερο τρόπο ο ανερχόμενος (που μάλλον θα μείνει απλά ανερχόμενος) ψευτάκος γλύπτης.
Τη μετάφραση και διασκευή του αρχικού κειμένου «Black Comedy» που έγραψε ο Άγγλος συγγραφέας Πήτερ Σάφερ και φυσικά τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Ο πρώτος κύκλος των παραστάσεων της «Θεατρικής Μηχανής» διήρκησε από τις 25 έως τις 29 Μαρτίου. Ενώ οι παραστάσεις θα συνεχιστούν στο αμφιθέατρο του διοικητηρίου από τις 1 έως τις 5 Απριλίου. Στις 9:00 το βράδυ ο θίασος θα περιμένει το κοινό, ώστε να του αποκαλύψει τα ευτράπελα που δύναται να εξελιχθούν στη διάρκειας μιας διακοπής ρεύματος και να του διδάξει ότι ο «ψεύτης και ο κλέφτης» τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Διότι μετά, η σκληρή πραγματικότητα στέλνει τον κάθε κατεργάρη στον μπλε ξύλινο πάγκο του, ή στην ξεχαρβαλωμένη κουνιστή του πολυθρόνα!

ΒΟΥΛΑ ΘΑΣΙΤΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ
=====================================================================
ΕΦ. ΠΡΩΙΝΗ 29/3/15 s







20/06/2015
Δέκα γυναίκες κι αυτός… «Πειραματόζωα» στον εκφασισμό της κοινωνίας
Σε κελιά μιας υποτιθέμενης φυλακής μετατράπηκε η σκηνή του αμφιθεάτρου του διοικητηρίου για τις ανάγκες της 31ης παραγωγής που ανεβάζει η 15χρονη «Θεατρική Μηχανή» από τις 2 έως τις 6 και από τις 9 έως τις 13 Απριλίου. Η διασκευή ενός περιβόητου πειράματος με απρόβλεπτες συνέπειες είναι ο βασικός καμβάς της θεατρικής παραστάσεως «Πειραματόζωα», το βασικό μήνυμα της οποίας αφορά στον εκφασισμό της κοινωνίας και στη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου. «Αξία» προφανώς διαχρονική. Το επί σκηνής πείραμα που θα παρακολουθήσει το κοινό, προετοιμαζόταν επί 6μηνο, ενώ επί ένα μήνα οι συντελεστές της παράστασης εκτελούσαν βιωματικές ασκήσεις προκειμένου να προκύψουν συμπεράσματα για το ρόλο που θα αναλάμβανε κάθε ηθοποιός. Ο Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης που σκηνοθετεί το θεατρικό διασκευασμένο κείμενο από τον Κλεομένη Τζαννέτο, επέλεξε να μετατρέψει τους ανδρικούς ρόλους σε γυναικείους. Δέκα γυναίκες λοιπόν, οι μισές έγκλειστες και οι μισές δεσμοφύλακες, θα φτάσουν σε ακραίες καταστάσεις. Ο λόγος επιλογής των δέκα γυναικών οφείλεται στο γεγονός ότι το «ασθενές» φύλο παρουσιάζει πιο ζωντανές, πιο σκληρές, πιο ακραίες αλλά και συνάμα πιο ευαίσθητες συμπεριφορές σε καταστάσεις παραλογισμού της εξουσίας. Τα «Πειραματόζωα» της παράστασης που ενσαρκώνοντας τους ρόλους τους οδηγούνται ακόμη και ακραία ξεσπάσματα, εν μέρει αληθινά, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες ψυχολογικής πιέσεως κατάφεραν να δομήσουν γερές διαπροσωπικές σχέσεις εκτός σκηνής. Μάλλον αυτό είναι το κέρδος συντελεστών και θεατών της παραγωγής, η διαπίστωση δηλαδή ότι η ενωτική στάση είναι εκείνη που θα βοηθήσει τον άνθρωπο να επιβιώσει. 13 άτομα θα ερμηνεύσουν τους ρόλους της παραστάσεως. Πρόκειται για τις πέντε φυλακισμένες, τις πέντε δεσμοφύλακες, τους δύο υπευθύνους του πειράματος και μία φωνή από το υπερπέραν ενός διευθυντή εφημερίδας. Τα πειστικότατα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης ετοίμασε όπως πάντα η Αντιγόνη Τσαφή, για τη μουσική και τα ηχητικά εφέ δούλεψε ο Νίκος Σπυρέλης, για τους φωτισμούς φροντίζει ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Η διεύθυνση σκηνής ανήκει στη Νίνα Σαββίδου, το φροντιστήριο στην Κωνσταντίνα Χαρλαβάνη, η επιμέλεια του ήχου και των φώτων στον Παύλο Ξανθόπουλο, ενώ το πρόγραμμα και την αφίσα επιμελήθηκε η Κατερίνα Κελέσογλου. Τη φωνή του διευθυντή της εφημερίδας θα ακούσουμε δια στόματος Δημήτρη Ντουμπουρίδη, ως υπεύθυνοι του πειράματος εμφανίζονται η Κατερίνα Αβριωνίδου και σε διπλή διανομή ο Δημήτρης Καγιάσας και ο Σπύρος Στάμος. Τους ρόλους των πέντε κρατούμενων γυναικών ενσαρκώνουν η Ελένη Κοτσικάρη, η Φωτεινή Γκόγκου, η Δώρα Βαβαλέσκου, η Μυρτώ Κωνσταντινίδου, η Μαρία Παπακωνσταντίνου. Του ρόλους των πέντε γυναικών δεσμοφυλάκων ερμηνεύουν η Ιάσμη Ματζουράνη, η Βιβή Θεοδωρίδου, η Κωνσταντίνα Κατσάνη, η Μαρία Μπουγά και η Μαρία Χαριζάνη. Η παράσταση «Πειραματόζωα» της «Θεατρικής Μηχανής» που παρουσιάζεται στο αμφιθέατρο του διοικητηρίου αρχίζει στις 9:00 μ.μ. και η συμβολική τιμή του εισιτηρίου ανέρχεται σε 5 ευρώ. Ωστόσο, οι άνεργοι μπορούν να παρακολουθήσουν την παράσταση δωρεάν αρκεί να επιδείξουν στην είσοδο την κάρτα ανεργίας. Προαιρετικά οι θεατές μπορούν να παραδίδουν προσφορές σε τρόφιμα υπέρ του κοινωνικού παντοπωλείου του δήμου Καβάλας, κάτι που δε θα πρέπει όμως να συγχέεται με το αντίτιμο του εισιτηρίου. Υπογραμμίζεται ότι λόγω των σκηνών βίας, η παράσταση είναι αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 15 ετών.

ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ…
Το διαβόητο «Πείραμα της Φυλακής του πανεπιστημίου Στάνφορντ» διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή στο τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ, Φίλιπ Ζιμπάρντο, πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα. Λίγες μέρες πριν την έναρξη του πειράματος η παρακάτω αγγελία εμφανίστηκε σε μια τοπική εφημερίδα της Καλιφόρνια: «Άνδρες, φοιτητές πανεπιστημίου, ζητούνται για συμμετοχή σε μια ψυχολογική μελέτη για τη ζωή στη φυλακή. Αμοιβή 15 δολάρια την ώρα για μια περίοδο δύο εβδομάδων ξεκινώντας στις 14 Αυγούστου». Περισσότεροι από 75 φοιτητές δήλωσαν συμμετοχή. Εικοσιτέσσερις από αυτούς τελικά επιλέχθηκαν και ορίστηκαν τυχαία να παίξουν το ρόλο είτε του «φυλακισμένου» είτε του «δεσμοφύλακα», σε μια υποτιθέμενη φυλακή που είχε δημιουργηθεί για τους σκοπούς του πειράματος στο υπόγειο του κτιρίου του τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου. Η επιλογή των υποψηφίων έγινε με βάση την απουσία ψυχολογικών και ιατρικών προβλημάτων, καθώς και ποινικού μητρώου. Ο Ζιμπάρντο και η ομάδα του ξεκίνησαν το πείραμα για να εξετάσουν την ορθότητα της ιδέας ότι, οι συνθήκες κακοποίησης στις φυλακές ανακύπτουν κυρίως εξαιτίας των εγγενών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας των φυλακισμένων και των φρουρών τους. Για τον έλεγχο της υπόθεσης εφάρμοσαν μια σειρά από συμβάσεις με σκοπό να προκαλέσουν τον αποπροσανατολισμό και την αποπροσωποποίηση, την αποποίηση της ταυτότητας των «κρατουμένων» καθώς και την ενίσχυση του αισθήματος εξουσίας των «δεσμοφυλάκων». Κάτω από απόλυτα ρεαλιστικές συνθήκες, οι φυλακισμένοι ζούσαν κλειδωμένοι στα κελιά τους, υπό συνθήκες εξαθλίωσης, ψυχολογικής πίεσης, χωρίς προσωπικό χώρο και χρόνο, φορώντας ένα κουρέλι-φόρεμα, χωρίς εσώρουχα και με ξυρισμένα κεφάλια. Από την άλλη, οι «φύλακες» δούλευαν σε βάρδιες, φορώντας στρατιωτικές στολές και ειδικά γυαλιά ηλίου που απέτρεπαν την απευθείας βλεματική επαφή. Κρατούσαν αστυνομικό γκλομπ και αποκαλούσαν τους «φυλακισμένους» αποκλειστικά με αριθμούς. Το πείραμα γρήγορα κλιμακώθηκε και ο Ζιμπάρντο έχασε τον έλεγχό του. Οι φυλακισμένοι υπέφεραν -αλλά και αποδέχτηκαν- σαδιστικές κι εξευτελιστικές συμπεριφορές. Τα υψηλά επίπεδα στρες σταδιακά τους οδήγησαν από τη στάση εξέγερσης απέναντι στις συνθήκες, στην απώθηση της πραγματικότητας και την αποδοχή πειθήνιου ρόλου. Μέχρι το τέλος του πειράματος πολλοί είχαν φανερώσει έντονες συναισθηματικές ενοχλήσεις. Το πείραμα της φυλακής του Στάνφορντ έληξε στις 20 Αυγούστου του 1971, έξι μέρες μετά την έναρξή του, αντί για δεκατέσσερις όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί. Εκείνη τη μέρα ο Ζιμπάρντο κάλεσε «φρουρούς» και «φυλακισμένους» για να ανακοινώσει ότι η «φυλακή» έκλεισε. Τα αποτελέσματα του πειράματος φαίνεται πως καταδεικνύουν το ευεπηρέαστο και την υπακοή των ανθρώπων όταν τους παρασχεθεί μια νομιμοποιημένη ιδεολογία, καθώς και κοινωνική και θεσμική υποστήριξη. Το «πείραμα της φυλακής» και οι παραλλαγές του, πλέον είναι παράνομα στις ΗΠΑ.

Βούλα Θασίτου – Δεληγιάννη, Εφ. ΠΡΩΙΝΗ, 7/4/2014

09/04/2014
Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ
«Πάλι Αυτός ο Τύπος με τα Κόκκινα» και γέλιο μπόλικο σε μια απολαυστική κωμωδία

Είναι ευχής έργο να δείτε την συγκεκριμένη εκδοχή πάνω στο έργο της Ζοσιάν Μπαλασκό! Οι παραστάσεις συνεχίζονται από τις 24 ως τις 28 Απριλίου στο Αμφιθέατρο, με ώρα έναρξης 9 το βράδυ
Η αλήθεια είναι πως ακόμη γελάμε! «Πάλι Αυτός ο Τύπος με τα Κόκκινα» της Ζοσιάν Μπαλασκό, από την Θεατρική Μηχανή Καβάλας στο Αμφιθέατρο Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας και μερικές φορές η επιστροφή στο παρελθόν, μπορεί να λειτουργήσει ως ιδανική ώθηση για το μέλλον! Αυτή ήταν η υπόθεση και στην ολική επαναφορά της παρθενικής παράστασης του θιάσου «Ο Αϊ Βασίλης ήταν σκέτη λέρα» της σεζόν 1999 – 2000! Πέρασαν παραπάνω από δέκα χρόνια και μερικές δεκάδες θεατρικές παραγωγές για την Θεατρική Μηχανή και άντε πάλι: «Πάλι Αυτός ο Τύπος με τα Κόκκινα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ντουμπουρίδη, με τους Δήμο Σιούλα (αυτόχειρ), Κωνσταντίνα Κατσάνη (Τερέζα), Σάκη Ιωαννίδη (Πιερ), Χριστόφορο Μπαρμπαγιάννη (άνδρας), Κωνσταντίνα Κανδυλίδου (κ. Νταγκαλάκοβα), Βιβή Θεοδωρίδου (Ζοζέτ), Δημήτρη Καγιάσα (Σου Ελεν), Μιχάλη Κουμρίδη (Φέλιξ) και Σία Μακρίδου (κ. Μορτέζ), να μπλέκουν σε μια θεότρελη κωμωδία καταστάσεων που διαδραματίζεται σε κάποια «ματωμένα» στην εξέλιξη τους Χριστούγεννα, στο γραφείο ψυχολογικής υποστήριξης «Η ζωή είναι γλυκειά»!

Το περασμένο Σάββατο, το εν λόγω γραφείο είχε μπόλικη δουλειά, όχι μόνον με τους θεοπάλαβους χαρακτήρες που επινόησε η Μπαλασκό, αλλά και με τους πολλούς θεατές που βρέθηκαν στο Διοικητήριο, αφού με όλα αυτά που συμβαίνουν ελέω οικονομικής κρίσης, σίγουρα οι Έλληνες χρήζουν ψυχολογικής υποστήριξης! Αν μη τι άλλο έπεσε γέλιο μπόλικο και μπορεί να μη λύθηκε κανένα πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον ξεχάστηκε όλη αυτή η μαυρίλα για περίπου δυο ωρίτσες, έστω κι αν ακόμη και σ’ αυτή την παράσταση είχαμε αυτοκτονίες..!

Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσει κάποιος σε μια «πικάντικη» κωμωδία (ακούγονται λεξούλες που δεν κάνουν για μικρά παιδάκια ή για σεμνότυφους ενήλικες, άλλωστε όπως σημειώνεται και στο πρόγραμμα, η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους κάτω των 17 ετών) όπου σε γενικές γραμμές όλοι στάθηκαν στο ύψος τους, κατά την ταπεινή μας άποψη είναι ο Δημήτρης Καγιάσας, στο ρόλο – έκπληξη της Σου Έλεν, ενώ από κοντά ακολούθησαν οι Κωνσταντίνα Κανδυλίδου και Βιβή Θεοδωρίδου.

Τους παραπάνω πλαισίωσαν οι Ελευθερία Τσαρτσάρη (βοηθός σκηνοθέτη), Αντιγόνη Τσαφή (σκηνογράφος – ενδυματολόγος), Ιάσμη Ματζουράνη (φροντιστήριο), Μαρία Μπουγά (οδηγός σκηνής), Βιβή Θεοδωρίδου (μακιγιέζ), Κατερίνα Κελέσογλου (αφίσα – πρόγραμμα), Νίκος Σπυρέλης (μουσική επιμέλεια), Παύλος Ξανθόπουλος (φώτα – ήχος) και Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας (φωτογραφίες).

Τέλος, οι παραστάσεις συνεχίζονται από τις 24 ως τις 28 Απριλίου στο Αμφιθέατρο, με ώρα έναρξης 9 το βράδυ.
Εφ. Εβδόμη, Άγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ (angelos.kalogrias@gmail.com)

Λεζάντες:
1. Πολλοί θεατές βρέθηκαν προχθές στο Αμφιθέατρο Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας
2. Σάκης Ιωαννίδης (Πιερ), Κωνσταντίνα Κανδυλίδου (κ. Νταγκαλάκοβα) και Κωνσταντίνα Κατσάνη (Τερέζα), από την παράσταση του περασμένου Σαββάτου
3. Ήταν μια κωμωδία με χιουμοριστικούς, όσο και «πικάντικους» διαλόγους! Εδώ οι Δημήτρης Καγιάσας (Σου Ελεν) και Βιβή Θεοδωρίδου (Ζοζέτ)
4. Ο «τύπος με τα κόκκινα» Φελίξ (Μιχάλης Κουμρίδης), ενώ είναι έτοιμος να αυτοκτονήσει
5. Οι θεατρόφιλοι θα έχουν την ευκαιρία να δουν τους Σία Μακρίδη, Δημήτρη Καγιάσα και όχι μόνον, στις παραστάσεις που θα ακολουθήσουν από μεθαύριο μέχρι και τις 28 του μηνός
6. Το τέλος της παράστασης «Πάλι Αυτός ο Τύπος με τα Κόκκινα», βρήκε τους συντελεστές της να χειροκροτούνται θερμά από το κοινό

02/05/2013
Από την ξεκαρδιστική Θεατρική Μηχανή Επιτυχημένη επιστροφή στις ένδοξες «ρίζες» της
13 ολόκληρα χρόνια γύρισε πίσω το ρολόι του χρόνου ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, επιλέγοντας να ανεβάσει μια νέα παράσταση, βασισμένη όμως στη διασκευή της πρώτης επιτυχίας που είχε σημειώσει η Θεατρική Μηχανή. Για το κείμενο της Ζοσιάν Μπαλασκό ο λόγος «Ο Αϊ Βασίλης ήταν σκέτη λέρα», το οποίο «πειράχτηκε» καταλλήλως και αποτέλεσε την καινούργια παραγωγή της ομάδας με τον τίτλο «Πάλι Αυτός ο Τύπος με τα Κόκκινα». Πρόκειται για ένα «ζουμερό» σε χιούμορ και αθυρόστομες εκφράσεις έργο, που πραγματοποίησε την πρεμιέρα του το βράδυ της Τετάρτης στο αμφιθέατρο του διοικητηρίου, προσφέροντας στο κοινό το τόσο αναγκαίο στην καθημερινότητα γέλιο.
Η πρώτη παραγωγή της Θεατρικής Μηχανής για τη σεζόν 1999 - 2000 είχε συμμετάσχει στο 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου της Ορεστιάδας και είχε εξασφαλίσει το δεύτερο βραβείο αρτιότερης παράστασης και το πρώτο βραβείο ανδρικού ρόλου για τον Ανδρέα Ελαία. Το σύγχρονο ριμέικ εκείνης της παραγωγής ανέδειξε νέα πρόσωπα βασανιζόμενα από το «σαράκι» του θεάτρου. Αν και η υπόθεση είναι ουσιαστικά μια τρελή κωμωδία καταστάσεων, ωστόσο κάτω από το κείμενο υποβόσκουν έννοιες όπως η αποξένωση, η μοναξιά και ο πόνος που βιώνουν σήμερα οι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων. Χαρακτήρες που βαδίζουν στο άνυδρο μονοπάτι της δυστυχίας τους, επιζητώντας εναγωνίως μια άλλη ανθρώπινη ύπαρξη για να επικοινωνήσουν και να αγαπήσουν.
Έξι χαρακτήρες ετερόκλητοι μεταξύ τους που με κάποιους τρόπους, συγγενικούς - φιλικούς – ερωτικούς – επαγγελματικούς, σχετίζονται μεταξύ τους ζουν με ιδιαίτερο τρόπο μια χριστουγεννιάτικη ημέρα. Η Τερέζα και ο Πιέρ, εργαζόμενοι σε οργανισμό συμπαράστασης απελπισμένων ανθρώπων υποτίθεται πως προσφέρουν ανακούφιση μέσω μιας τηλεφωνικής γραμμής. Η έγκυος ξαδέλφη Ζοζέτ που ατύχησε στις προηγούμενες σχέσεις της, διατηρεί δεσμό με ένα ρεμάλι, τον Φελίξ. Στον επάνω όροφο ζει η μοναχική μετανάστρια κ. Νταγκαλάκοβα ενώ στο γραφείο καταφθάνει και ο πρώην άντρας της υπάλληλου, ο Ζαν Ζακ και προσφάτως γνωστός ως Σου Έλεν. Αν το όνομα ακούγεται παράξενο, η εξήγηση είναι απόλυτα σαφής, μιας και οι μπερδεμένες ορμόνες έχουν μετατρέψει τον κύριο σε κάτι από κυρία. Η παρέα εμπλουτίζεται με δορυφορικούς χαρακτήρες, όπως ο ανώμαλος άντρας που χρησιμοποιεί το τηλεφωνικό νούμερο του υποστηρικτικού οργανισμού «Η ζωή είναι γλυκιά» ως ροζ γραμμή, η σύζυγος του Πιέρ κ. Μορτέζ που τον παρατά σύξυλο και φεύγει με τον εραστή και τα παιδιά, αλλά και ένας παράξενος κουστουμαρισμένος αυτόχειρας που αυτοκτονεί επί σκηνής στα πρώτα κιόλας λεπτά της παράστασης.
Αυτοί λοιπόν οι αλλοπρόσαλλοι χαρακτήρες μπλέκονται μεταξύ τους υπό ιδιάζουσες συνθήκες, αλληλοϋβρίζονται, αλληλοεκμεταλλεύονται τον πλησίον, αλληλολοιδορούνται, αυτοκτονούν όταν ξεπεράσουν τα όρια της απελπισίας, ενώ όσοι καταφέρνουν να επιζήσουν μέχρι την τελευταία σκηνή… τελικά θυσιάζονται στον βωμό του απονενοημένου διαβήματος μιας ταλαιπωρημένης μετανάστριας.

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ!
Το έπιασαν μια χαρά το επίκαιρο νόημα οι συντελεστές της παράστασης. Ο κόσμος επείγεται να γελάσει. Επείγεται να στρέψει κάπου αλλού το μυαλό του έστω για τα ενενήντα περίπου λεπτά που διαρκεί μια παράσταση. Επείγεται να ακούσει λέξεις, έστω και αθυρόστομες, που δε θα σχετίζονται με όρους όπως μνημόνια, οικονομική κρίση, διαφθορά, κούρεμα χρέους, απολύσεις, ανεργία, ακρίβεια, τραπεζικό σύστημα, απλήρωτοι λογαριασμοί, δυσβάσταχτα χαράτσια, εξοντωτικοί φόροι, ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Ένωση, τρομοκρατικά δελτία ειδήσεων, παραπληροφόρηση, πολιτική, κυβέρνηση, υπουργοί. Τόσο απλά είναι πλέον τα δεδομένα της ζωής μας και τόσο απλές είναι οι απολαυστικές ψυχαγωγίες που αναζητούμε.
Τεράστιο το σκηνικό που δημιούργησε και πάλι η Αντιγόνη Τσαφή στην οποία αξίζουν τα εύσημα για τη βραδινή εμφάνιση του Ζαν Ζακ – Σου Έλεν! Μια χαρά τα πήγαν επίσης οι ηθοποιοί του θιάσου, έστω κι αν κάποιοι από τους ρόλους ήταν σαφώς πιο αβανταδόρικοι. Χωρίς την παραμικρή διάθεση διακρίσεων και διαχωρισμών, ας μου επιτραπεί να «ευλογήσω τα γένια» της δημοσιογραφικής κοινότητας και να συγχαρώ τον συνάδελφο Μιχάλη Κουμρίδη, ή Φέλιξ, ή Αϊ Βασίλη, ή απλώς λέρα! Προσωπικά με εξέπληξε ευχάριστα γι’ αυτό και του συστήνω να συνεχίσει την ενασχόληση με το «ψώνιο» του. Στον δε σκηνοθέτη Δημήτρη Ντουμπουρίδη να θυμίσω πόσο δίκιο είχαμε τελικά σε μία βραδινή μεταπαραστασιακή κουβεντούλα του «πεζοδρομίου» αναφορικά με τον Αϊ Βασίλη reloaded!
Η παράσταση που έκανε την πρεμιέρα της την Τετάρτη 17 Απριλίου θα παιχθεί έως την Κυριακή 21 και θα συνεχίσει από τις 24 έως τις 28 του μηνός στο αμφιθέατρο. Αν έχετε ανάγκη να γελάσετε, σας συστήνω να την προτιμήσετε. Εκεί θα συναντήσετε τους εξής χαρακτήρες, ερμηνευμένους από τους φίλους της διπλανής πόρτας: ΑΥΤΟΧΕΙΡ ο Δήμος Σιούλας, διοπτροφόρα ΤΕΡΕΖΑ η Κωνσταντίνα Κατσάνη, εγκαταλειμμένος σύζυγος ΠΙΕΡ ο Σάκης Ιωαννίδης, ΑΝΔΡΑΣ (ροζ γραμμής) ο Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης, μετανάστρια κ. ΝΤΑΓΚΑΛΑΚΟΒΑ η Κωνσταντίνα Κανδυλίδου, έγκυος ξαδέλφη ΖΟΖΕΤ η Βιβή Θεοδωρίδου, Ζαν Ζακ & ΣΟΥ ΕΛΕΝ ο Δημήτρης Καγιάσας, απατεωνίσκος ΦΕΛΙΞ ο Μιχάλης Κουμρίδης και κ. ΜΟΡΤΕΖ η Σία Μακρίδου.

Εφ. ΠΡΩΙΝΗ, ΒΟΥΛΑ ΘΑΣΙΤΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ, 19/4/13

20/04/2013
Οι Καβαλιώτες κλείστηκαν στο… «Λάθος Ασανσέρ» και το ευχαριστήθηκαν!
Πολύ γέλιο και ακόμα περισσότερες αφορμές για προβληματισμό πρόσφερε στο κοινό της πόλης η νέα παραγωγή και 27η καταγεγραμμένη στο πολιτιστικό ιστορικό της θεατρικής ερασιτεχνικής ομάδας «Θεατρική Μηχανή Καβάλας» με τίτλο: «Λάθος ασανσέρ», που έκανε πρεμιέρα το βράδυ της περασμένη Παρασκευής στο αμφιθέατρο της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Η κύρια έμπνευση του έργου, όπως αναφέρει ο συγγραφέας και σκηνοθέτης, Δημήτρης Κεραμεύς-Ντουμπουρίδης στο σημείωμά του, ήταν το λογοτεχνικό έργο: «Τα αγρίμια παλεύουν στο λυκόφως» του Henri Frederic Blanc, όμως τα ερίσματα της εποχής αποτέλεσαν την πρώτη ύλη, την οποία διαχειρίστηκαν άριστα οι συντελεστές της.

Ένα παραβολικό έργο, εμπνευσμένο από την σημερινή πραγματικότητα, «εξαγνισμένο» με χιούμορ και δηκτικότητα και καλυμμένο με την μανδύα της μαύρης κωμωδίας, με ένα απρόβλεπτο τέλος, το οποίο αφήνει περιθώρια για πολλαπλές και το πιο σημαντικό, υποκειμενικές αναγνώσεις, που δεν μπαίνουν σε συντεταγμένα καλούπια προβλέψεων, κριτικής ή μανιχαϊστικής αντιμετώπισης του τύπου «άσπρο – μαύρο, καλό – κακό». Όσοι την είδαν μέχρι τώρα, αποκόμισαν τις καλύτερες των εντυπώσεων, τουλάχιστον από όσα λέγονταν στα «πηγαδάκια» του κοινού κι αυτό συνιστά μια ακόμα επιτυχία της «Θεατρικής Μηχανής», ότι η παράστασή της «συζητιέται» και μετά το πέρας της.

Τον κεντρικό ήρωα, Ευτύχιο, υποδύεται ο Παναγιώτης Ανθόπουλος, ενώ το επιτελείο συμπληρώνεται από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς: Ελευθερία Τσαρτσαρή (Ευτυχία), Σμαρώ Μελαδιανού (υπηρέτρια), Παναγιώτης Παπάζογλου (ταχυδρόμος), Άγγελος Τσανάκας (θυρωρός), Μαριέλλα Κωνσταντινίδου (η θυρωρός), Κυριάκος Κουκιάς (το ανιψάκι), Βιβή Θεοδωρίδου (καλόγρια), Κωνσταντίνα Κατσάνη (δεύτερη καλόγρια), Δήμος Σιούλας (μάγειρας), Σία Μακρίδου (κυρία στο πάρτι) και Ιορδάνης Καλαϊτζίδης (νεαρός στο πάρτι). Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Αντιγόνη Τσαφή, την μουσική και τα ηχητικά εφέ ο Κρίστοφερ Μπάκα, τους φωτισμούς ο Δημήτρης Κεραμεύς-Ντουμπουρίδης, ενώ συμμετείχαν, ακόμα, οι: Ρένα Πολίτου, Κατερίνα Κελέσογλου, Σάντυ Παπαδοπούλου, Παύλος Ξανθόπουλος και Ντορέτα Πανταζή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις πρόβες απαθανάτισαν καλλιτεχνικά τα μέλη του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας, με τις φωτογραφίες να κοσμούν το φουαγιέ του αμφιθεάτρου και να σε βάζουν στο κλίμα της παράστασης με τον πιο εύγλωτο και συνάμα καλαίσθητο τρόπο, μέσα από ένα άριστο «πάντρεμα» δύο τεχνών, της φωτογραφίας και του θεάτρου. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν μέχρι τις 21 Οκτωβρίου στο αμφιθέατρο της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, με ώρα έναρξης τις 21:00.

Θανάσης Σοφιανός, εφ. ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ

18/10/2012
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
 
a mediamax production