η θεατρική μηχανή
παραστάσεις
εραστάς του θεάτρου
Νέα & Ανακοινώσεις
τι έγραψε ο τύπος
επικοινωνία
 
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
Και όμως είναι ερασιτέχνες…
Εφ. Πρωινή, 25/02/08
Και όμως είναι ερασιτέχνες…
Η Θεατρική Μηχανή παρουσιάζει μια επαγγελματική δουλειά

Για δύο περίπου ώρες παρέμεινα στο στενό κάθισμα της αίθουσας του Δημοτικού Ωδείου το βράδυ της Παρασκευής και τα ενενήντα λεπτά αποδείχθηκαν ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα. Ήταν αφιερωμένα στην νέα παραγωγή της Θεατρικής Μηχανής με τίτλο «Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα». Δύσκολο έργο, σφιχτό και γεμάτο ανατροπές κείμενο, πολύ καλό το αποτέλεσμα ειδικά να λάβουμε υπόψη ότι μας προσφέρεται από μία ερασιτεχνική θεατρική ομάδα. Φαίνεται όμως ότι όσο περισσότερο ωριμάζει ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, τόσο περισσότερο ωριμάζουν και οι κινήσεις του σε επίπεδο επιλογής έργων και σε επίπεδο επιλογής συνεργατών.
Να υπογραμμίσω εξαρχής ότι τα «Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα» δεν είναι μία εύπεπτη παράσταση, προκειμένου ο θεατής να σπαταλήσει χαλαρός ενενήντα λεπτά από τον χρόνο του. Αντίθετα, είναι ένα κείμενο που δύναται να προβληματίσει όσους το γνωρίσουν και ειδικότερα εκείνους που πληρούν τις «προϋποθέσεις» του. Όσους δηλαδή κουβαλούν χρόνια συζυγικού βίου στην πλάτη τους και μπορούν να κατανοήσουν τα στάδια από τα οποία διέρχεται ένας γάμος όσο «παλιώνει». Το έργο θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί και ένα «επιμορφωτικό σεμινάριο» για τους νεαρούς που βιώνουν μέσα στο δικό τους οικογενειακό περιβάλλον και κάποια στιγμή, θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν το δικό τους.
Έννοιες όπως ο έρωτας και η σταδιακή φθορά του, η ευκολότερη ή δυσκολότερη συμβίωση ανάλογα με τον σύντροφο, η συνύπαρξη διαφορετικών χαρακτήρων και ο επιτυχής συνδυασμός τους μέσω της διατήρησης της αυτοτέλειας καθενός, οι πιθανοί συμβιβασμοί που απαιτούνται και η σημασία της συντροφικότητας, η απιστία και η ζήλεια, η προσπάθεια καθενός να κυριαρχήσει πάνω στον σύντροφό του, ακόμη και η ενδοοικογενειακή βία, περικλείονται μέσα στις λέξεις του συγγραφέα Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ.
Δανείζομαι τα λόγια που διάβασα στο ενημερωτικό έντυπο της παράστασης: «Καταλήγουν, άραγε τα ζευγάρια να θυμίζουν συνευρέσεις δολοφόνων; Βλέποντας μια γυναίκα κι έναν άντρα, αναρωτιόμαστε ποτέ ποιος θα σκοτώσει πρώτος τον άλλο;
Η Λίζα και ο Ζιλ ζουν μαζί από παλιά. Συνεπεία μιας πτώσης, ο Ζιλ παθαίνει αμνησία. Πρέπει να τα ξαναμάθει όλα από την αρχή, να ανακαλύψει εκ νέου την προσωπικότητα και το παρελθόν του. Ανήσυχος, ακούει τη Λίζα να σκιαγραφεί το φανταστικό πορτρέτο του ίδιου του εαυτού του, της συντροφικότητάς τους, του έρωτά τους που έχει επιβιώσει... Κι αν κάποιος απ’ τους δυο λέει ψέματα; Κι αν αυτά τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση;»
Αυτή ακριβώς η λυσσαλέα σύγκρουση των ζευγαριών περιγράφεται στο κείμενο και αποτυπώνεται στην παράσταση της Θεατρικής Μηχανής. Μιας παράστασης δύο και μόνο ρόλων, δύο και μόνο ηθοποιών που καλούνται να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Εκεί ωστόσο εντοπίζω την φετινή επιτυχία του Δημήτρη Ντουμπουρίδη. Προς στιγμή μ’ ανάγκασε να λησμονήσω ότι παρακολουθούσα δύο ερασιτέχνες ηθοποιούς και τελικά υποχρεώθηκα να τους αποδώσω τα εύσημα για την προσπάθειά τους. Τον μεν Δημήτρη Ντουμπουρίδη δεν θα μπω στην διαδικασία να τον κρίνω, αφού αυτό το έχω πράξει πολλάκις στο παρελθόν και πλέον διατηρώ την ξεκάθαρη προσωπική μου άποψη.
Οφείλω όμως να συγχαρώ την Έλενα Μήτρου, για την συνολική της παρουσία μέσα στην παράσταση. Ήταν η πρώτη φορά που την παρακολούθησα στη σκηνή και μάλιστα στο πλαίσιο ενός απαιτητικού ρόλου. Τον οποίον διαχειρίστηκε εξαιρετικά. Πράγμα που σημαίνει ότι δούλεψε με φιλότιμο, συνεργάστηκε άψογα με τον συμπρωταγωνιστή και σκηνοθέτη της και τελικά επέτυχε να κατακτήσει την άνεση με την οποία ερμήνευσε τον ρόλο της Λίζας. Στοιχείο απολύτως απαραίτητο προκειμένου να «λειτουργήσουν» εύρυθμα δύο άτομα, τα οποία επωμίζονται το καθήκον να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού και να την διατηρήσουν. Οφείλω επίσης να ομολογήσω ότι σε δεδομένες στιγμές έντασης της πλοκής του έργου, αυθόρμητα έστρεφα το κεφάλι μου ώστε να παρατηρήσω τις αντιδράσεις της Αντιγόνης Τσαφή, κατά κόσμον κυρίας Ντουμπουρίδου. Ο Δημήτρης θα καταλάβει πολύ κατά τι ακριβώς εννοώ.
Προσωπικά δηλώνω απολύτως ικανοποιημένη για την παράσταση που είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, για την «πραγματεία» επί των συζυγικών σχέσεων που μου προσφέρθηκε, καθώς και για την εκ νέου διαπίστωση ότι το ντόπιο θεατρικό δυναμικό είναι αξιόλογο. Αυτό το δυναμικό που από χόμπι και κατόπιν μεγάλων θυσιών, συνεχίζει ακάθεκτο να παρουσιάζει τις δουλειές του. Δουλειές αξιοπρεπέστατες οι οποίες σπανίως στηρίζονται με τον ορθό τρόπο. Αυτό το ντόπιο δυναμικό συνεχίζει ακάθεκτο την μοναχική πορεία του, με ελάχιστα εφόδια, με πενιχρές χρηματοδοτήσεις των τοπικών φορέων, παλεύοντας με την ανυπαρξία κατάλληλων θεατρικών χώρων, στηριζόμενο αποκλειστικά και μόνο σε κάτι που λέγεται μεράκι.
Αυτό το ντόπιο δυναμικό ευτυχώς μας χαρίζει πνευματική – θεατρική τροφή, σε μία εποχή αφάνταστης πολιτιστικής κατρακύλας εκ μέρους της επίσημης πολιτείας. Αυτό το ντόπιο δυναμικό θα έπρεπε να στηριχθεί πολύ περισσότερο από όλους, προκειμένου να ανοίξει τα φτερά του και να αποδείξει ευρύτερα, πως η Καβάλα ήταν και παραμένει ένα έξοχο λίκνο υποκριτικής. Όσοι καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν την σημασία της συγκεκριμένης διαπίστωσης, θα κερδίσουν λίγους «πόντους» στην κλίμακα της τοπικιστικής υπερηφάνειας.

ΒΟΥΛΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ

20/03/2008
ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ
«Υπουργοί σε απόγνωση» και θεατές σε παραλήρημα...γέλιου.
Δευτέρα 16 Απριλίου 2007

Η Θεατρική Μηχανή με τη νέα της παραγωγή , κατάφερε να ψυχαγωγήσει τον κόσμο και να τον κάνει να γελάσει αβίαστα, πράγμα τόσο δύσκολο στο χώρο του θεάματος.

Τα υλικά αυτή τη φορά ήταν καλά και η συνταγή πέτυχε. Καλό κείμενο, εύστοχη σάτιρα, πνευματώδεις ατάκες, καλή διανομή και γρήγοροι ρυθμοί. Οι Ρέπας-Παπαθανασίου έγραψαν μια πανέξυπνη κωμωδία καταστάσεων με σατιρική διάθεση, ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης από «Ροζ Μολότωφ» την έκανε «Υπουργοί σε Απόγνωση» με κάποια διασκευή και την παρέδωσε στα μάτια των θεατών, ύστερα από πολλή δουλειά. Και φάνηκε. Η δουλειά. Σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι αυτονόητο ότι μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα, θα βγάλει θετικό αποτέλεσμα, επειδή η αγάπη, το μεράκι του ερασιτέχνη, περιθωριοποιεί τα σφάλματα, εξοστρακίζει τους κανόνες , τους κώδικες του θεάτρου και τίθεται σε ένα καθεστώς ασυλίας μια παράσταση. Ναι μεν είναι άξιοι λόγου όλοι όσοι ασχολούνται με τις τέχνες ως ερασιτέχνες και παράγουν έργο πολιτιστικό, επειδή βιοπαλαιστές όντες, αφήνουν στην άκρη υποχρεώσεις και ξεκούραση , ασχολούνται με αυτό που επέλεξαν, με υπαρκτό το κόστος, αλλά όταν αυτό γίνεται με επαγγελματική ευσυνειδησία και όταν το ταλέντο είναι εμφανές , τότε το αποτέλεσμα δικαιώνει και την ομάδα και την τέχνη ως κοινωνικό λειτούργημα. Θεωρώ, ότι έτσι συμβαίνει και με την ομάδα της θεατρικής μηχανής που ασχολήθηκε με την εν λόγω παράσταση. Δούλεψε, έβαλε και μεράκι και αγάπη και ταλέντο και το αποτέλεσμα έφερε δυνατό χειροκρότημα, επευφημίες , σαν αποτέλεσμα απόλαυσης των θεατών. Ευχαρίστηση για τους παράγοντες και για μας. Αμφίδρομη διαδρομή , που όταν συμβαίνει να μην έχει εμπόδια, μόνο κέρδος περιμένει στο τέλος της.
Το έργο, γνωστό. Το θέμα αναφέρεται ολόκληρο στο πρόγραμμα και σας λέω, πως οι καταστάσεις και οι ανατροπές το κατατάσσουν στα εύπεπτα μεν είδη κωμωδίας, αλλά δεν είναι λιγότερο σημαντικά από τα κλασσικά αριστουργήματα που υπέγραψαν ο Σαίξπηρ, ο Μολιέρος και τόσοι άλλοι κλασσικοί συγγραφείς, ακόμα και αρχαίοι Έλληνες. Επομένως και να παραδειγματιστεί μπορεί ο θεατής και να ταυτιστεί με τους ήρωες και να το τοποθετήσει σε όποια εποχή θέλει ο ίδιος και να το αναγάγει σε ανώτερη σφαίρα αν κατέχει intellectual κείμενα, ώστε να κάνει παραλληλισμούς και συγκρίσεις. Το σίγουρο είναι ότι θα διασκεδάσει. Μπαλάντες των αισθήσεων και παραισθήσεων μπορεί κανείς να συναντήσει στη κάθε μορφής καλής τέχνης και δεν είναι τυχαίο που οι συγγραφείς μεγαλουργούν ως σήμερα και σπάζουν ρεκόρ εμπορικότητας. Μια απόδειξη, ότι το πνευματώδες, μπορεί θαυμάσια να είναι και εμπορικό.
Η παράσταση που έστησε ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, χωρίζεται σε δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος τα πράγματα κυλούν εξαιρετικά, με γρήγορους ρυθμούς, με θαυμάσιες ερμηνείες, με μέτρο-τι δύσκολο σε κωμωδία καταστάσεων- με δύναμη τέτοια που αρπάζει τους θεατές από τα μάτια και δεν τους επιτρέπει καμία παρέκκλιση πέραν της σκηνής. Στο δεύτερο μέρος, έχουμε μια διαφοροποίηση της δράσης. Χαλαρώνει τα ηνία ο σκηνοθέτης, ίσως να βιάστηκε να το περατώσει, και κάπου έχασαν τον έλεγχο οι ηθοποιοί. Κινήθηκαν στην υπερβολή, με αποτέλεσμα να βγει το κομμάτι μπαλαφάρα περισσότερο, παρά πρόζα, αλλά και πάλι δεν στερείται τους χυμούς του το κείμενο, ούτε το γέλιο βγαίνει με το ζόρι. Δύσκολες σκηνές στο δεύτερο μέρος είναι η αλήθεια και αυτό ανεβάζει ακόμη περισσότερο την εκτίμηση στην όλη προσπάθεια των ερασιτεχνών συντελεστών της παράστασης.
Οι συντελεστές, πέραν του Δημήτρη Ντουμπουριδη στα διασκευή-σκηνοθεσία-φώτα-μουσική επιμέλεια, έχουμε την ομάδα artefabulus στα λειτουργικά σκηνικά (δύο επίπεδα), τους ηθοποιούς που γοήτευσαν, δώδεκα τον αριθμό. Να πάτε οπωσδήποτε να τους απολαύσετε, να διαβάσετε τα ονόματα τους στο πρόγραμμα και να τους μάθετε. Ασφαλώς και τους πρέπει η αναφορά. Άννα Κυρκιζιώτου, Σοφία Παπαδοπούλου, Νίκος Σπυρέλης, Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης (θυμίζει κάποιες στιγμές τους σπουδαίους παλιούς κωμικούς των ταινιών δεκαετίας του 60),Χρήστος Τσίρκας, Θεοδώρα Βαβαλέσκου, Αντώνης Παλληκάρης, Λαμπρινή Τερζή, Μιχάλης Μπάνος, Στέλλα Φουρναράκη, Χρήστος Ραζάκος και Νικολέτα Μαρκοπούλου. Θα μείνω λίγο στην Νικολέτα, επειδή είναι η έκπληξη αυτής της παράστασης. Πρόκειται για ένα εξαίρετο ταλέντο, μια κοπέλα που αν και αυτοδίδακτη και σχετικά φρέσκια στο χώρο, καταφέρνει να πλάσει τον πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα. Τον πιο πλήρη. Είναι πραγματικά πολύ καλή. Δίνει αμέσως την εντύπωση επαγγελματία ηθοποιού, ελέγχει με απόλυτο μέτρο την κίνηση της και τη φωνή της ( βαθιά δυνατή φωνή, με όγκο που θα ταίριαζε και σε τραγωδία) έχει εξαιρετική άρθρωση, έχει ιδιαίτερο στιλ και λάμπει στη σκηνή. Θεωρώ ότι είναι αποκάλυψη και χαίρομαι ιδιαίτερα που η πόλη έχει τέτοια ταλέντα. Γενικά, η παράσταση αρέσει και ως τις 20 του μηνός, προλαβαίνετε να τη δείτε. Μη τη χάσετε.

Από τον Παύλο Λεμοντζή


07/03/2008
Τι έγραψε ο Τύπος
Μικρά συζυγικά εγκλήματα

Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας παρουσιάζει στο θεατράκι του Δημοτικού Ωδείου Καβάλας από 15 έως και 24 Φεβρουαρίου 2008 και στις 9.30μ.μ. το έργο του Ερίκ - Εμανουέλ Σμιτ :


«Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα»
Συντελεστές:
Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Σκηνικά : Αντιγόνη Τσαφή
Δ/νση Σκηνής: Ελισάβετ Χατζηλάρ
Φροντίστρια: Νίνα Σαββίδου
Φώτα & Ήχος:Παύλος Ξανθόπουλος
Αφίσα & Πρόγραμμα: Κατερίνα Κελέσογλου
Μουσική :Αντιγόνη Τσαφή & Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Παίζουν:
Λίζα: Έλενα Μήτρου
Ζιλ: Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης


Υπόθεση

Καταλήγουν άραγε τα ζευγάρια να θυμίζουν συνευρέσεις δολοφόνων; Βλέποντας μια γυναίκα κι έναν άνδρα, αναρωτιόμαστε ποτέ ποιος θα σκοτώσει πρώτος τον άλλον;
Η Λίζα και ο Ζιλ είναι ζευγάρι. Συνεπεία μιας πτώσης, ο Ζιλ παθαίνει αμνησία. Πρέπει να τα μάθει όλα απ' την αρχή, ν' ανακαλύψει εκ νέου την προσωπικότητα και το παρελθόν του. Ανήσυχος, ακούει τη Λίζα να σκιαγραφεί το πορτρέτο του ίδιου του εαυτού του, της συντροφικότητάς τους, του έρωτά τους που έχει επιβιώσει ...; Κι αν κάποιος απ' τους δυο λέει ψέματα; Κι αν αυτά τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση;
Μια μαύρη κωμωδία γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές όπου οι χαριεντισμοί μεταβάλλονται σε πόλεμο ολοκληρωτικής εξόντωσης.

Πηγή: Kavalanet.gr
Θεατρική Μηχανή
Μήδεια του Μποστ

--------------------------------------------------------------------------------

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Διεύθυνση Σκηνής: Χάρις - Λυδία Νκατσιού
Φροντιστήριο: Κατερίνα Κελέσογλου
Σκηνογραφική Επιμέλεια-Αφίσα: Θώμη Αγγέλου
Μουσική Επιμέλεια-Προσαρμογή Στίχων: Δημήτρης Κεραμεύς-Ντουμπουρίδης
Φωτισμοί: Χρήστος Καρυάτης
Χορογραφίες: Γκαμπριέλλα Καζόλη
Επιμέλεια Προγράμματος: Ασπα Καρποζήλου



ΔΙΑΝΟΜΗ

(Με την σειρά που εμφανίζονται)
Ευριπίδης: Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
Μήδεια: Θώμη Αγγέλου
Τροφός: Πέπη Κοντίδου
Καλόγρια: Έφη Κωνσταντινίδου
Ψαράς: Δήμος Σιούλας
Καλόγερος: Νίκος Μιχαλούδης
Ιάσονας: Απόστολος Μαντζάρας
Εξάγγελος: Χρήστος Βενέτης

Κορυφαίες

Χριστίνα Ιωαννίδου
Χρύσα Μουστάκα
Αγγελική Τζεδάκη
Ασπασία Καρποζήλου

Χορός

Κυριακή Καρβέλα
Βενετία Πούλη
Ευγενία Ιωαννίδου
Χριστίνα Οικονόμου
Δήμητρα Θωμούδη
Ιωάννης Τσεκμές




Η Θεατρική Μηχανή αποτελείται από τα παραπάνω αναγραφόμενα μέλη. Τον Ιούνιο του 2001 ενώθηκαν με την ομάδα, οι Φόνη Ασλανίδου και Κωνσταντίνα Κατσάνη.
Η Θεατρική Μηχανή είναι πάντα ανοιχτή σε νέα μέλη και φιλοδοξεί ν' αγκαλιάσει όλους όσους ενδιαφέρονται για το Θέατρο.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ: ΜΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ

"Η παράσταση άφησε πολύ καλές και ευοίωνες εντυπώσεις στον χώρο του τοπικού ερασιτεχνικού θεάτρου. Το κείμενο χαρακτηριζόταν από γρήγορους διαλόγους και καυστικές αναφορές στην σύγχρονη πραγματικότητα που έβγαζαν σε πολλά σημεία το γέλιο. Στα πλεονεκτήματα της παράστασης συγκαταλέγεται η συχνή εναλλαγή των δεκαοκτώ συνολικά προσώπων της παράστασης…Αν και το ίδιο το έργο ήταν δύσκολο, η ομάδα της Θεατρικής Μηχανής κατάφερε να παρουσιάσει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στο κοινό της Καβάλας. Οι ηθοποιοί της παράστασης έπεισαν για τις υποκριτικές τους ικανότητες. Έκαναν τον θεατή να παραβλέψει πως είχε μπροστά του ερασιτέχνες."
Κυριακή Σεμερτζίδου, "ΤΟ ΧΡΗΜΑ"

"Γέλιο μέχρι δακρύων προσφέρει η Θεατρική Μηχανή στη δεύτερη επί σκηνής εμφάνισή της με την "Μήδεια" του Μποστ. Η θεατρική ομάδα της πόλης καταθέτει τον καλύτερο εαυτό της και δικαιώνει την έννοια του ερασιτεχνισμού, ως δράση πηγαία, αυθόρμητη και ανατρεπτική και όχι κατ' ανάγκη πρόχειρη και ελλιπής… Οι παρεμβάσεις που έγινα ήταν απόλυτα επιτυχημένες και έδεσαν αρμονικά με το αρχικό κείμενο. Η "οριεντάλ" μουσική και οι χορογραφίες [σ.σ. της Γκαμπριέλλα Καζόλη] πρόσθεσαν κίνηση και ζωντάνια και παρέσυραν και τους θεατές σε ρυθμικά χειροκροτήματα.
--- Σίσσυ Νικήσιανη, "ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ"

"Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί έδειξαν μεγάλη διάθεση για να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους…να να κερδίζουν τις εντυπώσεις μιας και είχαν "αέρα" και αρκετή άνεση στο σανίδι που θύμιζε επαγγελματία… Τα κοστούμια ήταν ενταγμένα στη χιουμοριστική διάθεση που γενικά επικρατούσε στο έργο… Σε γενικές γραμμές, τα πράγματα πήγαν καλά για την Θεατρική Μηχανή Καβάλας και ο αρκετός κόσμος που σχεδόν γέμισε την αίθουσα, έφυγε απ' το "Παλλάς" ικανοποιημένος."
--- Αγγελος Καλογρηάς, "Η ΕΒΔΟΜΗ"

"Για ερασιτεχνική δουλειά, ήταν πολύ καλή. Η διασκευή επιτυχημένη, πράγμα που είναι το πρώτο ζητούμενο. Η σκηνοθεσία ήταν ικανοποιητική. Η Θώμη Αγγέλου εντυπωσίασε. Τόσο με το παίξιμό της όσο και με το εκφραστικό, πικάντικο, ασυνήθιστα γοητευτικό πρόσωπό της, που ήξερε να το χρησιμοποιήσει σωστά. "Στεκόταν" στην σκηνή σαν επαγγελματίας. Η κίνησή της ήταν σχεδόν άψογη. Η Έφη Κωνσταντινίδου ήταν εξαιρετική στους διαλόγους… Η Πέπη Κοντίδου ήταν χαριτωμένη και ολοάνερα διέθετε ήδη αρκετή σκηνική άνεση… Ο Απόστολος Μαντζάρας δεν ήταν καθόλου κακός… Η αντίθεση ανάμεσα στη τζαζ και το τσιφτετέλι ήταν έξυπνη,… η επιλογή του τελικού τραγουδιού ήταν πολύ έξυπνη… Γενικά ήταν μια ευχάριστη παράσταση της οποίας το βάρος σήκωνε ένα κείμενο πρωτότυπο, ενδιαφέρον και ανατρεπτικό, ένα υπέροχο θεατρικό του παραλόγου βαθιά ελληνικό που απέδειξε ότι το ταλέντο δεν χρειάζεται την ξένη μίμηση,…"
-- Α. Χ. Κουτσάκου, "Η ΕΒΔΟΜΗ"

"Πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων με πολύ μεράκι αλλά και που αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες στις προσπάθειές της, αφού οι άνθρωποι που τη στηρίζουν είναι λίγοι. Τα ίδια τα μέλη θεωρούν τους εαυτούς τους ερασιτέχνες αλλά οι προσπάθειες που καταβάλλουν κάθε φορά, προκειμένου τα εγχειρήματά τους να έχουν επιτυχία, αρμόζουν σε επαγγελματίες."
-- Απόστολος Τζιβελάκης, "ΕΝΗΜΕΡΟΣ"

"Δυναμική θεατρική είσοδο επιθυμούν να κάνουν τα μέλη της Θεατρικής Μηχανής, με την παράσταση "Μήδεια" του Μποστ, μια παρωδία με πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία.
-- Γιώργος Βασιλείου, "ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ"

Να τελειώσουμε όμως αυτή την παρουσίαση με τα λόγια της Α. Χ. Κουτσάκου και πάλι: "Ευχόμαστε ν' αντέξει η "Θεατρική Μηχανή" και να μακροημερεύει. Μπορεί να προσφέρει στην Καβάλα το πρώτο της μόνιμο θέατρο μετά από πολλές δεκαετίες θεατρικού κενού."

- - ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ "Ο ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΗΤΑΝ ΣΚΕΤΗ ΛΕΡΑ" ΤΗΣ ΖΟΣΙΑΝ ΜΠΑΛΑΣΚΟ


"Δεμένη παράσταση και συνεπής στην αισθητική της. Παρά την ολοκληρωμένη εικόνα της, ωστόσο, δεν παρουσίασε έναν ενιαίο ρυθμό. Πολύ καλή δουλειά, όμως, ως πρώτη προσπάθεια της ομάδας, στην οποία ευχόμαστε καλή συνέχεια."

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ανδρεάδης Φιλοποίμην
Αντωνίου Μιχαέλα
Γεωργοπούλου Ξένια
Γκίκας Ακίνδυνος
Χριστοφάκης Τάκης


Τι έγραψε ο τύπος για τον «Αη Βασίλη…»




«Συνεχιστής της παράδοσης που θέλει την Καβάλα να διακρίνεται στο χώρο του ερασιτεχνικού θεάτρου, ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Στο παρελθόν ο Αντώνης Κούφαλης και ο Γιώργος Μπότσιος. Τώρα μετά από μια περίοδο άπνοιας, ο καβαλιώτης φιλόλογος Δ. Ντουμπουρίδης πήρε τη σκυτάλη και με το πρώτο έργο που ανέβασε με την ομάδα που σχημάτισε, τη «Θεατρική Μηχανή» πήγε στο 1ο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που έγινε στην Ορεστιάδα και επέστρεψε, έχοντας στις αποσκευές του το 2ο Βραβείο Καλύτερης Παράστασης και το 1ο Βραβείο Ανδρικού Ρόλου, με το έργο «Ο Αη Βασίλης Ήταν Σκέτη Λέρα» της Ζοσιάν Μπαλασκό.»
Δ. Λέντζης, εφ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

«Η Θεατρική Μηχανή ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1999 από τον Θεατρολόγο και καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας Δημήτρη Ντουμπουρίδη. Μια ερασιτεχνική ομάδα που παρουσιάζει τις δικές της επιλογές, στα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα. Το καλλιτεχνικό ντεμπούτο έγινε πέρυσι με την κωμωδία «Ο Αη Βασίλης Ήταν Σκέτη Λέρα». Μια παράσταση που ανέβηκε εντός κι εκτός τειχών, ενώ έφτασε και στο 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Ορεστιάδα όπου απέσπασε σημαντικά βραβεία…»
Πάρις Βλάχος, εφ. ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ

«Με σημαντικές διακρίσεις επέστρεψε η Θεατρική Μηχανή Καβάλας από το 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θιάσων που πραγματοποιήθηκε στην Ορεστιάδα από 27/8 έως 2/9/2000... Τα βραβεία έρχονται να επιβεβαιώσουν μια σύντομη αλλά ουσιαστική διαδρομή της Θ.Μ. που ξεκίνησε το 1999 με γνώμονα την ποιότητα και συγχρόνως την έρευνα και τον πειραματισμό σε διάφορους τομείς του θεάτρου…»
Σίσσυ Νικήσιανη, εφ. Η ΕΒΔΟΜΗ


Ο Τύπος της Καβάλας για το Black Out

ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ… ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ

Πέμπτη απόγευμα. Ο καιρός βροχερός. «…που να γυρίζεις…» μου ήρθε ο στίχος του Σιδηρόπουλου. Έκανα ν’ απαντήσω, αλλά, αντ’ αυτού χώθηκα στο εργαστήρι της «Θεατρικής Μηχανής» του ερασιτεχνικού θεατρικού σχήματος της πόλης που ανεβάζει καινούρια παράσταση. Πλήθος κόσμου. Τουλάχιστον το διπλάσιο από περυσινή μου αντίστοιχη επίσκεψη. Ο σκηνοθέτης του σχήματος Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης, βρήκε λίγο χρόνο για να μας πει τα του σχήματος:

ΕΡ «Αυλαία και… Πάμε;»
ΑΠ Αυλαία και πήγαμε… πέρυσι, με το έργο του Ρικ μποτ. Και πήγαμε καλά. Τέσσερα βραβεία στο 3ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βέροιας, ένα κατάμεστο ΠΑΛΛΑΣ τις δέκα μέρες που παίζαμε, μια καλή παρουσία στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Κήπου, όπου εκπροσωπούσαμε, θεατρικά, την πόλη, στις εκεί εκδηλώσεις. Και συνεχίζουμε.
ΕΡ Με…;
ΑΠ Με Black Out, μια αστυνομική κωμωδία, μια παρωδία των αστυνομικών κλισέ, στιλ Αγκάθα Κρίστι, ένα whodunnit με απρόβλεπτες εξελίξεις και συνέπειες.
ΕΡ Βλέπω πέρυσι ξένο έργο, φέτος ξένο έργο…
ΑΠ Πρόπερσι ελληνικό, τη «Μήδεια» του Μποστ και τον «Εχθρό του Ποιητή» του Γιώργου Χειμωνά και αντιπρόπερσι «Ο Αϊ Βασίλης Είναι Σκέτη Λέρα» της Ζοσιάν Μπαλασκό. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Πάμε κι ερχόμαστε. Δεν έχει να κάνει με το αν είναι ξένο ή ελληνικό το έργο. Έχει να κάνει με το αν είναι καλό το έργο.
ΕΡ Κι αυτό είναι;
ΑΠ Ο χρόνος κι ο κόσμος θα δείξει. Πάντως μέχρι τώρα ο κόσμος της Καβάλας, και όχι μόνο, μας έχει αγκαλιάσει με αγάπη από το πρώτο κι όλα έργο. Δεν είναι τυχαίο που σε κάθε παράσταση της «Θεατρικής Μηχανής» ο κόσμος σπεύδει. Από τότε που ιδρύθηκε η «Θεατρική Μηχανή» (σσ. Από το Νοέμβριο του 1999) παίξαμε πάντα σε γεμάτα θέατρα. Μη το ματιάσω… κι αυτό νομίζω, πρωτίστως έχει να κάνει με την επιλογή του έργου. Συγγνώμη, αλλά δε μπορείς να επιλέγεις παρωχημένα, σαχλά, ανούσια έργα και μετά να έχεις την απαίτηση να έρχονται να τα βλέπουν. Όπως θα στρώσεις θα κοιμηθείς. Και εμείς εδώ, όπως φάνηκε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν κοιμόμαστε καθόλου. Ζούμε μέσα σ’ αυτή την πόλη, την αφουγκραζόμαστε, την πονάμε. Είμαστε ζωντανό κομμάτι αυτής της πόλης. Δεν θα επιλέγαμε ένα έργο που δε θα το βλέπαμε εμείς.
ΕΡ Πόσα άτομα παίζουν στο Black Out;
ΑΠ Δεκατρείς ρόλοι είναι, αλλά με τις διπλές διανομές παίζουν δεκαπέντε.
ΕΡ Και βρήκατε τόσα άτομα;
ΑΠ Κι άλλα τόσα που δεν παίζουν και απαρτίζουν το τεχνικό τμήμα της «Μηχανής». Από κόσμο πάμε πολύ καλά και νομίζω όλοι δικαιούνται μια ευκαιρία, από τη στιγμή που το θέλουν βέβαια. Εμείς δε διώχνουμε κανέναν. Ίσα ίσα, κάθε χρονιά αγκαλιάζουμε και πιο πολλούς. λλωστε αυτό είναι το νόημα του θεάτρου. Η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη και το ομαδικό πνεύμα. Αν βάλεις τώρα και το παρεϊστικο κλίμα, τη φιλία μεταξύ των παιδιών, αλλά και τη φοβερή όρεξη για δουλειά, φτάνεις στο πολυπόθητο αποτέλεσμα.
ΕΡ Που είναι;
ΑΠ Να κάνεις τον εαυτό σου καλύτερο άνθρωπο μέσα απ’ την παραγωγική διαδικασία, αλλά και την ευγένεια του Θεάτρου, να κάνεις την πόλη σου καλύτερη, να συμμετέχεις στα κοινά.
ΕΡ Πως; Με την πολιτική έννοια του όρου;
ΑΠ Όλα είναι πολιτική, έλεγε ο Georg Lucats. Εμείς επιλέξαμε την πολιτική του Θεάτρου, την πολιτική της Αλήθειας, την πολιτική του Ήθους. Αυτό πιστεύουμε ότι κάνουμε: Ποιούμε ήθος. λλωστε ας μη το ξεχνάμε: Είμαστε όλοι, άλλος λίγο άλλος πολύ, Εραστές της Προσδοκίας.
ΕΡ Και πότε… προσδοκάτε να μας παρουσιάσετε το Black Out;
ΑΠ Αν ήταν στο χέρι μας… χτες. Αλλά δεν είναι. Κοιτάξτε. Δυστυχώς έχουμε ένα θέατρο μόνο και πρέπει να χωρέσουμε όλοι. Λοιπόν, την Παρασκευή κάνει πρεμιέρα στο ΠΑΛΛΑΣ το πολύ καλό έργο του Αντώνη Κούφαλη «Το Σπίτι με τα Δώρα» μετά ανεβάζει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. παιδικό έργο, τον «Πήτερ Παν» εξ όσων γνωρίζω, το οποίο θα παει μέχρι τέλη Γενάρη. Οπότε αμέσως μετά. Οψόμεθα.
ΕΡ Σας ευχαριστώ πολύ. Καλή επιτυχία.
ΑΠ Εγώ σας ευχαριστώ.


Παναγιώτης Παπαδόπουλος

Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
Πρεμιέρα απόψε στις 9 για την παράσταση "Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα"


Οι συντελεστές του έργου που θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα "Γιάννη Α. Παπαϊωάννου" του Δημοτικού Ωδείου Καβάλας μέχρι και την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου παραχώρησαν συνέντευξη στους εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ χθες το πρωί





Το έργο "Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα" του Ερίκ Εμανουέλ κάνει πρεμιέρα απόψε το βράδυ, στην αίθουσα "Γιάννη Α. Παπαϊωάννου" του Δημοτικού Ωδείου Καβάλας, από την Θεατρική Μηχανή. Με αφορμή την παράσταση οι πρωταγωνιστές, παραχώρησαν χθες το πρωί σχετική συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας. Η παράσταση θα παίζεται καθημερινά στις 9.30 το βράδυ μέχρι και την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου.

Η παράσταση παρουσιάζει την ιδιαίτερη σχέση ενός παντρεμένου ζευγαριού, μέσα από πάθη, θυμούς, εντάσεις αλλά και τρυφερές στιγμές. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές, όπου οι χαριεντισμοί μεταβάλλονται σε πόλεμο ολοκληρωτικής εξόντωσης. Η Λίλα και ο Ζιλ, είναι ζευγάρι. Συνέπεια μιας πτώσης, ο Ζιλ παθαίνει αμνησία. Πρέπει να τα μάθει όλα από την αρχή, να ανακαλύψει εκ νέου την προσωπικότητά και το παρελθόν του. Ανήσυχος, ακούει τη Λίζα να σκιαγραφεί το πορτρέτο του ίδιου του εαυτού του, της συντροφικότητάς τους, του έρωτά τους που έχει επιβιώσει.. Κι αν κάποιος από τους δυο λέει ψέματα; Κι αν αυτά τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση;

Την μετάφραση του έργου έχει αναλάβει ο Αχιλλέας Κυριακίδης, την κατασκευή των σκηνικών η Αντιγόνη Τσαφή, τη σκηνοθεσία ο Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης. Στα φώτα είναι ο Παύλος Ξανθόπουλος, στη διεύθυνση σκηνής η Ελισάβετ Χατζηλάρ, την αφίσα δημιούργησε η Κατερίνα Κελέσογλου, ενώ φροντίστρια είναι η Νίνα Σαββίδου και τη μουσική επιμέλεια έχουν οι πρωταγωνιστές της παράστασης, Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης και Ελένη Μήτρου.

Αναστασία ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ



Αυλαία και…πάμε: η επιστροφή

Τρίτη 7 Μαρτίου 2006


Από την Τετάρτη 8 Μαρτίου και μέχρι την Κυριακή 19 Μαρτίου θα παρουσιάζεται το έργο «ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ… ΠΑΜΕ: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» (πανελλήνια πρώτη) στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας στις 9.00μ.μ. Μετά την πετυχημένη παράσταση «ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ…ΠΑΜΕ» (την απολαύσαμε πριν από τέσσερα χρόνια και γελάσαμε «μέχρι δακρύων») τα μέλη της Θεατρικής Μηχανής έρχονται να… ταράξουν την ηρεμία μας και υπόσχονται μοναδικές στιγμές. Όπως μοναδικές ήταν και οι ώρες που πέρασαν στη διάρκεια της προετοιμασίας του έργου. «Πρόκειται για μια κωμωδία – παρωδία μιούζικαλ, με πολύ χορό και τραγούδι - που διερευνάει τις σχέσεις ανάμεσα στους ηθοποιούς ενός θιάσου. Στην ουσία, δηλαδή, πρόκειται για έργο μέσα σε έργο», μας λέει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κεραμεύς. Ίδια δομή όχι όμως και ίδιο έργο, ενώ αυτή την φορά η παράσταση μέσα στην παράσταση θα είναι ένα ελισαβετιανό δράμα που θα εξελιχθεί σε παρωδία. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε και το σύνολο των συντελεστών. Τη διασκευή και την σκηνοθεσία λοιπόν έχει ο Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης, στα σκηνικά και στα κοστούμια είναι η Αντιγόνη Τσαφή και στους φωτισμούς ο Σαράντης Μιντζιρίκης. Την αφίσα του προγράμματος έχει ετοιμάσει η Κατερίνα Κελέσογλου, την μουσική επιμέλεια και την επιλογή των στίχων έκανε ο ίδιος ο σκηνοθέτης, την μουσική διδασκαλία είχε η Ευτυχία Κασιάρη, φροντίστρια είναι η Μαρία Τσολάκη και στο hair styling θα δούμε τις δημιουργίες της Linda. Τα τραγούδια του έργου που βασίσθηκαν στην «Πιπεριά», στο «Σου το πα μια…» και στο «Κοκοράκι» ενορχηστρώθηκαν από τον Πάρι Σίρτση, ο οποίος έπαιξε και συνθεσάιζερ. Μπουζούκι έπαιξε ο Σάββας Σειταρίδης. Την φωνή της Λαμπρινής Τερζή ντούμπλαρε η Χρυσούλα Μίσχου, ενώ εκείνη της Άννας Κυρκιζιώτου η Ντόρα Ζήσου.

Διανομή

Τζέρυ Δανότη (η σκηνοθέτης του έργου): Βάσω Τσούτσα Πόλυ Μπενίδου (ηθοποιός): Άννα Κυρκιζιώτου Ερρίκος Μπενίδης (ηθοποιός): Δήμος Σιούλας Παύλος Ρευματόπουλος (ηθοποιός): Κωνσταντίνος Αναγνώστου Σμαρώ Παπαδοπούλου (ηθοποιός): Λαμπρινή Τερζή Αγγελική Χωρινού (διεύθυνση σκηνής): Σοφία Παπαδοπούλου Λουίζα Περρίδου (φροντίστρια): Χριστιίνα Γιαλαμίδου Φυλίτσα Φυλίδου (συγγραφέας): Πίστη Αναστασιάδου Αρτέμιος Φυλίδης (συνθέτης): Αντώνης Παλλικάρης Βασίλης Καρέας (ηθοποιός): Νίκος Σπυρέλης Βιολέτα Ιμβρίδου (ηθοποιός): Μαλβίνα Σπύρου Λυδία Κarras (η χορογράφος του έργου): Νικολέτα Μαρκοπούλου.



Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008



ΤΗΝ ΝΕΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΒΑΖΕΙ Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΚΑΒΑΛΑΣ
Επιστροφή με τα "Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα" του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ


Η παράσταση θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα "Παπαϊωάννου" του Δημοτικού Ωδείου από τις 15 ως τις 24 Φεβρουαρίου. Ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης σκηνοθετεί την παράσταση και έχει το ρόλο του Ζιλ. Μαζί του η Έλενα Μήτρου ως Λίζα





Το έργο "Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα" του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ, παρουσιάζει στο θεατράκι του Δημοτικού Ωδείου Καβάλας, η Θεατρική Μηχανή. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου στις 9.30 το βράδυ και θα παίζεται μέχρι και την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου.

Η Θεατρική Μηχανή είναι μια δραστήρια θεατρική ομάδα που δραστηριοποιείται στην Καβάλα τα τελευταία χρόνια, με πολλά μέλη ερασιτέχνες ηθοποιούς αλλά και πολλούς φίλους που πλαισιώνουν τις παραστάσεις που παρουσιάζει κατά καιρούς. Τα "Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα" είναι η πρώτη παράσταση για το 2008 και διαπραγματεύεται τη σχέση ανάμεσα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι.

Καταλήγουν άραγε τα ζευγάρια να θυμίζουν συνευρέσεις δολοφόνων; Βλέποντας μια γυναίκα κι έναν άνδρα αναρωτιόμαστε ποτέ ποιος θα σκοτώσει πρώτος τον άλλον; Η Λίλα και ο Ζιλ, είναι ζευγάρι. Συνέπεια μιας πτώσης, ο Ζιλ (Δημήτρης Ντουμπουρίδης) παθαίνει αμνησία. Πρέπει να τα μάθει όλα από την αρχή, να ανακαλύψει εκ νέου την προσωπικότητά και το παρελθόν του. Ανήσυχος, ακούει τη Λίζα (Έλενα Μήτρου) να σκιαγραφεί το πορτρέτο του ίδιου του εαυτού του, της συντροφικότητάς τους, του έρωτά τους που έχει επιβιώσει.. Κι αν κάποιος από τους δυο λέει ψέματα; Κι αν αυτά τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση; Μια μαύρη κωμωδία γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές, όπου οι χαριεντισμοί μεταβάλλονται σε πόλεμο ολοκληρωτικής εξόντωσης.

Την μετάφραση του έργου έχει αναλάβει ο Αχιλλέας Κυριακίδης, την κατασκευή των σκηνικών η Αντιγόνη Τσαφή, τη σκηνοθεσία ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Στα φώτα είναι ο Παύλος Ξανθόπουλος, στη διεύθυνση σκηνής η Ελισάβετ Χατζηλάρ, την αφίσα δημιούργησε η Κατερίνα Κελέσογλου, ενώ φροντίστρια είναι η Νίνα Σαββίδου και τη μουσική επιμέλεια έχουν οι πρωταγωνιστές της παράστασης, Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης και Ελένη Μήτρου.

Αναστασία ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ



"Η Τελετή" η κωμωδία του Παύλου Μάτεσι από τηνΘεατρική Μηχανή Καβάλας

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2005


Η «Θεατρική Μηχανή Καβάλας» ανεβάζει την κωμωδία του Παύλου Μάτεσι «Η Τελετή». Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν Τετάρτη 9 και Πέμπτη 10 Μαρτίου και από Τετάρτη 16 έως και Κυριακή 20 Μαρτίου 2005 στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας, στις 9μ.μ.
Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό έργο του Παύλου Μάτεσι. Παίχτηκε για πρώτη φορά το 1967. Χιούμορ διαβρωτικό, λόγος ευρηματικός, υπαινικτικός, έργο με ιδιαίτερη ταυτότητα η «Τελετή», με γλώσσα που δεν βοηθάει απλώς το θέμα να ξετυλιχτεί, είναι το θέμα του έργου.
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης έγραφε στο βιβλίο «Νιοι Ελληνες θεατρικοί συγγραφείς» σελ. 91-92) «Οι άνθρωποι εδώ μιλούν, ωστόσο η ομιλία τους δεν είναι τίποτ' άλλο από κλισέ, κωδικοποιημένες απόψεις, νεκρά σχήματα, κονσερβοποιημένες σκέψεις. Με δηλητηριώδη ευστοχία ο Μάτεσις επιτίθεται στον μικροαστό, τον τοποθετεί μπροστά σ' έναν καθρέφτη και τον αναγκάζει να δει το άδειο πρόσυπό του. Το μέσο που χρησιμοποιεί είναι ακριβώς η ίδια η γλώσσα του μικροαστού, τα ίδια του τα λόγια - γιατί η «Τελετή" είναι ένα μικρό ανοολόγιο μικροαστικής κενολογίας. Πίσω από την σκηνή υπάρχει ένα φέρετρο. Στη σκηνή 8 γυναίκες, συγγενείς της νεκρής, αγωνίζονται να ταχτοποιήσουν όλες εκείνες τις άπειρες λεπτομέρειες που στο τέλος 8α δώσουν μιαν «αξιοπρεπή» κηδεία. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι αυτή η «αξιοπρέπεια". Η νεκρή δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια αφορμή, ένα πρόσχημα για να επιδείξουν την όποια οικονομική τους 8έση γι' αυτό τα 9έλουν όλα να δηλώνουν το κόστος τους το φέρετρο, τα στεφάνια, τα ρούχα, το γραφείο τελετών, τα εδέσματα, τα ποτά. Τα ετοιμάζουν για να τα δουν κάποιοι άλλοι, επειδή 8α τα δουν κάποιοι άλλοι τα ετοιμάζουν έτσι που να φωνάζουν.
Στη μνήμη του Μάτεσι έχουν καταγραφεί με φωτογραφική πιστότητα όλες εκείνες οι αντιδράσεις, οι στάσεις, οι γκριμάτσες, οι χειρονομίες που συνθέτουν Την φυσιογνωμία του έλληνα μικροαστού - ωστόσο δεν περιορίζεται στον απλό μηρυκασμό όλων αυτών των «σημάτων» - σαν γνήσιος σατιρικός διογκώνει, μεγεθύνει, φτάνει πολλές φορές μέχρι την καρικατούρα ή μέχρι την τερατοποίηση. Το τελευταίο μοιάζει σαν φυσική κατάληξη. Ο μικροαστός είναι ένα τέρας: ιδεολογικά, πολιτικά, ηθικό. Ζει περιχαρακωμένος μέσα στα επιπλάκισ του, τις φράσεις -κλειδιά του, τις επισκέψεις του, τους συγγενείς του και την ανασφάλεια του. Είναι ένας κόσμος γελοίος, αντιδραστικός και ασφυκτικός. Κι ο Μάτεσις τον μισεί αυτόν τον κόσμο γιατί μέσα στην συνείδηση του παίρνει το πλάτος και τη σημασία του ελληνικού κόσμου, του ελληνικού χώρου. Η Ελλάδα είναι χώρα μικροαστική.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης
Σκηνικά κοστούμια: Αντιγόνη Τσαφή
Οδηγός σκηνής: Στέλλα Περσέγγογλου
Φωτισμοί: Σαράντης Μιτζιρίκης
Μουσική Επιμέλεια: Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης
Αφίσα- Πρόγραμμα: Κατερίνα Κελέσογλου
Φωτογραφίες: Θόδωρος Παπαδόπουλος
Φροντίστρια: Ρούλα Μπαμπούλα
Παίζουν: Πάρις Κωστικιάδης, Δαμιανός Νάνος, σοφία Παπαδοπούλου, Πίστη Αναστασιάδου, Λαμπρινή Τερζή, Νικολέττα Μαρκοπούλου, Κορίνα Βογιατζή, Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης, Αννα Κυρκιζιώτου, Μάγδα Λογκαρη, Βάσω Τσούτσα, Δέσποινα Ασλανίδου.












"Αυλαία και… Πάμε"

--------------------------------------------------------------------------------

Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας, έχει προγραμματίσει το επόμενο έργο της, το "Αυλαία και… Πάμε" μια κωμωδία απρόβλεπτων καταστάσεων, που περιγράφει τις προσπάθειες ενός θιάσου να ανεβάσει ένα έργο. Οι παραστάσεις θα δίνονται καθημερινά από 11 έως και 17 Φεβρουαρίου 2002, στο θέατρο Παλλάς, στις 9μ.μ. Ιδού τι λεει ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης στο
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ του προγράμματος:
"Το πιο δύσκολο στη θεατρικό γίγνεσθαι είναι να επιλεγεί το έργο. Οι στόχοι της Θεατρικής Μηχανής ήταν σαφείς. Το έργο έπρεπε να ήταν κωμωδία. Κωμωδία, όμως, η οποία είχε να πει κάτι και όχι να ξεχαστεί μόλις ο θεατής έβγαινε απ' το θέατρο. Στον "Αϊ Βασίλη…" ήταν το εσώτερο μήνυμα, τα τραγικά αδιέξοδα, οι φθίνουσες καταστάσεις, πέρα από τα τρελά γέλια. Στη "Μήδεια" ήταν το καυστικό χιούμορ του Μποστ, η σάτιρά του και το άφθονο σουρεαλιστικό στοιχείο. Στο "Αυλαία και… Πάμε" πέρα απ' το αστείρευτο χιούμορ, αυτό που μας ερέθισε ήταν ολόκληρη η διαδικασία στησίματος ενός έργου. Το έργο περιγράφει τις προσπάθειες ενός θιάσου, ν' ανεβάσει ένα έργο. Και από κει αρχίζουν όλα. Ο θεατής μυείται στον μαγικό κόσμο του θεάτρου, γίνεται κοινωνός της προσπάθειας των ηθοποιών, συμμετέχει ενεργά σ' αυτήν. Στην Πρώτη πράξη, βρισκόμαστε τέσσερις, μόλις, μέρες πριν την πρεμιέρα. Και φυσικά, τίποτα δεν είναι έτοιμο. Στην Δεύτερη πράξη, μια μέρα πριν την πρεμιέρα, στην τζενεράλε δηλαδή, τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι έτοιμα, αλλά οι ηθοποιοί δεν είναι έτοιμοι, πλήρως. Παρ' όλα αυτά ο ρόλος τους ρέει και δεν κάνουν λάθη. Στην Τρίτη πράξη, στην υποτιθέμενη πρεμιέρα του έργου που ανεβάζουν, τα πάντα είναι έτοιμα, αλλά οι ηθοποιοί από το άγχος τους κάνουν συνέχεια λάθη, λένε λάθος λόγια και σε λάθος σειρά. Ο υποψιασμένος, λοιπόν, θεατής, αυτός που πρόσεξε απ' την αρχή τις ατάκες, ξέρει που κάνουν λάθος και φυσικά διασκεδάζει περισσότερο με το έργο.
Το "Αυλαία και… Πάμε" στηρίχθηκε πάνω στο Play On του Rick Abbot. Έχει διασκευαστεί, όμως, απ' την αρχή, έχει "ελληνοποιηθεί" (άλλωστε είναι και της μόδας, τελευταία) και του έχει δοθεί το αντίστοιχο ελληνικό χιούμορ. Είναι ένα δύσκολο έργο, είναι "Έργο μέσα σε Έργο" και αυτό αποτέλεσε την πρόκληση για μας. Τώρα, αν τα καταφέραμε, αυτό θα το κρίνετε εσείς. Αλλιώς, ο Θεός… Διόνυσος να βάλει το χέρι του."






-- Copyright 2001. A mediamax production --
Η ΓΡΑΜΜΗ
του Ίσραελ Χόροβιτς
στο ΠΑΛΛΑΣ από τις 16/4/03

Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας ξαναχτυπά! Μετά το επιτυχημένο Black Out του Jack Sharkey που ανέβασε η ομάδα τον Φεβρουάριο, συνεχίζει με την Γραμμή του Ίσραελ Χόροβιτς, που ανεβαίνει στο Παλλάς την Τετάρτη, στις 16 Απριλίου 2003 και θα παίζεται μέχρι και το Σάββατο 19 Απριλίου 2003, στις 9.30 μ.μ.. Αλλά για να δούμε περί τίνος πρόκειται ακριβώς. Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Παύλος Λεμοντζής, που συνεργάζεται φέτος για πρώτη φορά με τη Θεατρική Μηχανή, γράφει στο σκηνοθετικό του σημείωμα:
«Το έργο του Ίσραελ ρθουρ Χόροβιτς γράφτηκε το 1967. Κι όμως ο θεατής θα νιώσει ότι γράφτηκε χθες. Σύγχρονο, τολμηρό, σκληρό, έξυπνο, εφευρετικό. Καταστάσεις καθημερινές , ανθρώπινες, αληθινές, χιουμοριστικές, πικρές, δυσάρεστες, ευχάριστες, εκνευριστικές… Πρόκειται για μια συνεχή ακροβασία ανάμεσα στο παράλογο και το πραγματικό. Είναι η μάχη για τη πρωτιά. Είναι ο ανταγωνισμός και όχι ο συναγωνισμός. Είναι το συμπιεσμένο συναίσθημα που εκρήγνυται και παρασύρει. Είναι ο καθ΄ ένας αντιμέτωπος με τον εαυτό του που ξεγυμνώνει μπροστά στους άλλους όταν η πρόκληση είναι μαχαίρι. Είναι ένα μάθημα συμπεριφοράς, ένα μάθημα ανάλυσης χαρακτήρων, είναι μια κραυγή που φωνάζει ότι το σλόγκαν «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» μπορεί να μην οδηγήσει στη νίκη αλλά στην ήττα, ακόμα και στον θάνατο. Είναι ένα μάθημα ζωής. Δύσκολο, εξαιρετικά δύσκολο έργο. Πολύ περισσότερο όταν ο άνθρωπος που το στήνει , παίζει κιόλας. Χρειάστηκα πολλούς μήνες για ν΄ αναλύσω τους χαρακτήρες και να τους περάσω στους ερασιτέχνες ηθοποιούς. Όλοι είμαστε ερασιτέχνες, αλλά το μεράκι δε φτάνει. Η προσέγγιση μετράει περισσότερο από το ντύσιμο του ρόλου. Το στήσιμο έγινε με προσοχή. Ανακαλύφθηκαν οι κωμικοτραγικές πτυχές του έργου, ο καταιγιστικός του ρυθμός που οδηγεί τη δράση και φτάνει στη κάθαρση. Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα μας δικαιώσει. Όλους τους συντελεστές. Ο κόσμος δε, που είναι ο τελικός αποδέκτης, θα κρίνει».
Το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Παύλου Λεμοντζή, σκηνικά, κοστούμια Χριστίνας Γλυφού, φωτισμούς Χρήστου Καρυάτη, μουσικής επιμέλειας Παύλου Λεμοντζή, μακιγιάζ Μαρίας Κρεάδα. Τις χορογραφίες επιμελήθηκε η Ελένη Σοίδου, την αφίσα και το πρόγραμμα η Θώμη Αγγέλου. Τεχνικός ήχου είναι ο Ανδρέας Λαδάς. Στη Διεύθυνση Σκηνής είναι η Βούλα Πανταζίδου και στη Διεύθυνση Παραγωγής ο Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης
ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ

Φλέμινγκ Κώστας Κομήτης
Στέφεν Παύλος Λεμοντζής
Μόλυ Χρύσα Αντωνίου
Ντόλαν Γιώργος Τσακλάρης
Άρναλ Θόδωρος Κορόζης

"Εχθρός του Ποιητή", νουβέλα του Γιώργου Χειμωνά

--------------------------------------------------------------------------------

Η Θεατρική Μηχανή, Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία με έδρα την Καβάλα, για την επόμενη σεζόν ετοιμάζει μια ακόμη ανάγνωση του "Εχθρού του Ποιητή", νουβέλα του Γιώργου Χειμωνά σε θεατροποίηση του Δημήτρη Κεραμέως - Ντουμπουρίδη, παράσταση την οποία ο σκηνοθέτης της ομάδας Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης έχει ανεβάσει ήδη από το 1991 με το Bald Theatre και το 1995 με το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Καβάλας, παρουσία και με έγκριση του ίδιου του συγγραφέα. Αμέσως μετά, πρόκειται ν' ανεβάσει το "Αυλαία και… Πάμε" διασκευή του γνωστού θεατρικού έργου "Play On" του Ρικ Αμποτ.

Παρουσίαση των ποιητικών συλλογών του Α. Κούρτη

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2006


Οι εκδόσεις «Ερωδιός» παρουσιάζουν τις ποιητικές συλλογές του Αθανάσιου Κούρτη, «Χειμερινά Χελιδόνια» και «Στη χάση και στη λέξη». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου στις 9.30 το βράδυ στο καφέ «Πευκόραμα». Για τις ποιητικές συλλογές του κ. Κιούρτη, θα μιλήσουν ο δημοσιογράφος και λογοτέχνης Δημήτρης Λέντζης, και ο συγγραφέας Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης. Στίχους θα διαβάσει η φιλόλογος Τασούλα Καμπουρίδου, ενώ για το μουσικό μέρος της εκδήλωσης θα φροντίσει παίζοντας πιάνο ο Τάσος Καλαφάτης

Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007




Όταν οι "Υπουργοί σε Απόγνωση" οι θεατές διασκεδάζουν








Πρόκειται για μια δροσερή κωμωδία, που ανεβάζει η "Θεατρική Μηχανή" και θα παίζεται στο αμφιθέατρο του Διοικητηρίου ως και την Παρασκευή 20 Απριλίου την οποία ο ερασιτεχνισμός των ηθοποιών - αν και τα επτά χρόνια συνεχούς και επιτυχημένης παρουσίας της Θεατρικής Μηχανής στα θεατρικά δρώμενα της περιοχής μας, δείχνουν το μεράκι και τη σταθερή προσήλωσή τους- κάνει να φαίνεται ακόμη πιο αυθεντική. Η σκηνοθετική άποψη του Δημήτρη Κεραμέως - Ντουμπουρίδη, πέρασε στους ηθοποιούς οι οποίοι μπήκαν στην κυριολεξία στο πετσί του ρόλου τους (ναι, και ο Χρήστος Ραζάκος). Το έργο είναι βασισμένο στην "Ροζ Μολότοφ" των δυο πετυχημένων συγγραφέων, με πολλές αλλαγές στην φόρμα και την δομή του, όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα, για να μπορέσει να γίνει πιο γρήγορο, πιο εύπεπτο και πιο αστείο.

Και τα καταφέρνει μια χαρά. Αυτό αποδεικνύεται από το συνεχές χειροκρότημα των θεατών που ήταν αρκετοί, αλλά και από το γεγονός ότι στο τέλος της παράστασης, όταν όλοι έδιναν συγχαρητήρια στον σκηνοθέτη και στους ηθοποιούς, οι περισσότεροι έλεγαν ότι θα πάνε να το ξαναδούν. Και θα έχουν την δυνατότητα, αφού το έργο θα παίζεται μέχρι τις 20 Απριλίου κάθε βράδυ στις 9 εκτός από την Δευτέρα.

Την πρεμιέρα της παράστασης απόλαυσαν μεταξύ των άλλων ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής και οι δημοτικοί σύμβουλοι Βασίλης Λιόγκας και Λεωνίδας Παπάς.

Την σκηνοθεσία της παράστασης όπως προείπαμε έκανε ο Δημήτρης Κεραμεύς - Ντουμπουρίδης, ο οποίος επιμελήθηκε επίσης τους φωτισμούς και την μουσική. Τα σκηνικά και τα κουστούμια είναι από την ArteFabulus, στη διεύθυνση της σκηνής είναι η Ελισάβετ Χατζηλάρ, την αφίσα και το πρόγραμμα επιμελήθηκε η Κατερίνα Κελέσογλου και φροντίστρια είναι η Μαλβίνα Σπύρου.

Τους ρόλους ενσαρκώνουν η Άννα Κυρκιζιώτου, η Σοφία Παπαδοπούλου, η Νικολέτα Μαρκοπούλου, o Νίκος Σπυρέλης, o Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης, o Χρήστος Τσίρκας, η Θεοδώρα Βαβαλέσκου, η Λαμπρινή Τερζή, ο Μιχάλης Μπάνας, η Στέλλα Φουρναράκη και ο Χρήστος Ραζάκος.

Μετά το τέλος της παράστασης το ζαχαροπλαστείο Chocolat Κωνσταντινίδη γλύκανε τους παρευρισκομένους με απολαυστικές λιχουδιές.

Μάκης ΛΙΟΛΙΟΣ


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2007



ΠΙΝΑΚΕΣ, ΓΛΥΠΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
"Μεταμορφώσεων" εγκαίνια το βράδυ της Παρασκευής στη Μεγάλη Λέσχη


Τα εγκαίνια της έκθεσης που διοργανώνει η Θεατρική Μηχανή Καβάλας έγιναν από το δήμαρχο Καβάλας Κωστή Σιμιτσή ο οποίος εξέφρασε την ικανοποίηση του για το επίπεδο των εκθεμάτων





Εγκαινιάστηκε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, στον ισόγειο εκθεσιακό χώρο της Μεγάλης Λέσχης (πρώην Δημοτική Βιβλιοθήκη) η ομαδική έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και καλλιτεχνικού κοσμήματος με τίτλο "Μεταμορφώσεις". Πρόκειται για μια έκθεση του Κέντρου προσωπικής Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας μέσω της Τέχνης "ΑΚΕΣΑ" η οποία διοργανώθηκε στην Καβάλα από τη Θεατρική Μηχανή Καβάλας, με την συμπαράσταση του δήμου και της ΔΑΝΕΚ.

Στην έκθεση η οποία θα διαρκέσει μέχρι και την Κυριακή 25 Μαρτίου συμμετέχουν οι Αννα Γερμανίδου, Αριστούλα Δάλλη, Πηνελόπη Δάλλη, Μπίργκιτ Ξυπτερά, Ανθήλη Ρήγα, Κρις Σακόλεβα, Κώστας Στάης, Δήμητρα Τζιότζιου και Αντιγόνη Τσαφή.

Τα εγκαίνια έγιναν από το δήμαρχο Καβάλας Κωστή Σιμιτσή ο οποίος δήλωσε ικανοποιημένος από το επίπεδο των εκθεμάτων και ευχήθηκε καλή συνέχεια σε διοργανωτές και συμμετέχοντες. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η έκθεση της "ΑΚΕΣΑ" θα είναι ανοικτή για το κοινό καθημερινά από τις 11 το πρωί ως τις 2 το μεσημέρι και από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ.

Αγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ

(angelos.kalogrias@gmail.com)


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2007



ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΣΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΛΕΣΧΗΣ
"Μεταμορφώσεις" ζωγραφικής, γλυπτικής και καλλιτεχνικών κοσμημάτων


Η έκθεση της ΑΚΕΣΑ (Κέντρο προσωπικής ανάπτυξης και ψυχοθεραπείας μέσω της Τέχνης) γίνεται με τη συνεργασία της Θεατρικής Μηχανής Καβάλας και την αρωγή του δήμου και της ΔΑΝΕΚ





Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας με την αρωγή του δήμου και της ΔΑΝΕΚ παρουσιάζει την ομαδική έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και καλλιτεχνικού κοσμήματος με τίτλο "Μεταμορφώσεις". Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 16 ως και την Κυριακή 25 Μαρτίου στο ισόγειο της Μεγάλης Λέσχης (παλαιά Δημοτική Βιβλιοθήκη) και θα περιλαμβάνει περίπου πενήντα έργα από εννέα καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Όπως είπε στην "Ε" ο διευθυντής της Θεατρικής Μηχανής Καβάλας Δημήτρης Ντουμπουρίδης πρόκειται για μια έκθεση του ΑΚΕΣΑ, δηλαδή του Κέντρου προσωπικής Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας μέσω της Τέχνης που φιλοξενήθηκε πρόσφατα στην Αίθουσα τέχνης του Ε' Διαμερίσματος Θεσσαλονίκης. Μάλιστα η έκθεση που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 9 Μαρτίου έπειτα από παρουσία σχεδόν τριών εβδομάδων εγκαινιάστηκε από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο.

Στην εικαστική έκθεση "Μεταμορφώσεις" λαμβάνουν μέρος με έργα τους οι Aννα Γερμανίδου, Αριστούλα Δάλλη, Πηνελόπη Δάλλη, Μπίργκιτ Ξυπτερά, Ανθήλη Ρήγα, Κρις Σακόλεβα, Κώστας Στάης, Δήμητρα Τζιότζιου και Αντιγόνη Τσαφή.

Ο κ. Ντουμπουρίδης στάθηκε ιδιαίτερα στην ποικιλομορφία των έργων που θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο της έκθεσης, τόσο σε ότι αφορά την τεχνοτροπία, όσο και σε ότι έχει να κάνει με τη χρήση διαφορετικών υλικών. Ο διευθυντής της Θεατρικής Μηχανής δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον αντιδήμαρχο Πολιτισμού, Αθλητισμού και Παιδείας Χριστόδουλο Μιχαλάκη, ο οποίος βοήθησε σημαντικά ώστε η έκθεση να μεταφερθεί στην Καβάλα σχεδόν αμέσως μετά την παρουσία της στην συμπρωτεύουσα.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή για το κοινό καθημερινά από τις 11 το πρωί ως τις 2 το μεσημέρι και από τις 6.30 το απόγευμα ως τις 9 το βράδυ, με τα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 8.30 το βράδυ τις Παρασκευής.

Aγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ

(angelos.kalogrias@gmail.com)


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007



ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΣΕ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΙ "ΜΑΟ"
Βραδιά διλήμματος η χθεσινή για τους Καβαλιώτες φίλους του βιβλίου


Ο Σύνδεσμος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών παρουσίαζε το βιβλίο της Μαίρης Μικέ με τίτλο "Έρως (αντ)εθνικός" τη στιγμή που το "ΜΑΟ" φιλοξενούσε τον Άγγελο Αντωνόπουλο και το μυθιστόρημα του "Οι Επιβάτες του Φεγγαριού"





Δυο βιβλιοπαρουσιάσεις την ίδια ώρα χθες - στις 8 το βράδυ - οι οποίες τράβηξαν το ενδιαφέρον του κοινού. Από τη μία το νέο βιβλίο της επίκουρου καθηγήτριας Νεοελληνικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Μαίρης Μικέ με τίτλο "Έρως (αντ)εθνικός. Ερωτική επιθυμία και εθνική ταυτότητα τον 19ο αιώνα" που παρουσίασαν ο Σύνδεσμος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών και η Δημοτική Βιβλιοθήκη, στην αίθουσα εκδηλώσεων της νέας Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Από την άλλη η πρώτη συγγραφική απόπειρα, του ηθοποιού ’γγελου Αντωνόπουλου, το μυθιστόρημα με τίτλο "Οι Επιβάτες του Φεγγαριού" που παρουσιάστηκε στο cafe - bar "MAO".

Στα παραπάνω προσθέστε και άλλη μια παρουσίαση βιβλίου που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στις 7 το απόγευμα στην παλαιά Δημοτική Βιβλιοθήκη (Μεγάλη Λέσχη) - αναφερόμαστε στο νέο βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη. Εύκολα γίνεται αντιληπτό πως χθες έγινε ένας μίνι "βιβλιομαραθώνιος"!

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης του ΣΦΓΤ και για το βιβλίο της Καβαλιώτισσας στην καταγωγή Μαίρης Μικέ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Πόλις" μίλησαν η φιλόλογος Μαρία Σαββίδου και οι συγγραφείς Γεωργία Τριανταφυλλίδου και Τάσος Χατζητάτσης, ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο δικηγόρος, συγγραφέας και πρόεδρος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοσμάς Χαρπαντίδης. Στο βιβλίο της κ. Μικέ εξετάζονται κείμενα του 19ου αιώνα τα οποία έχουν ως θέμα τους διαφυλετικές και ετερόθρησκες ερωτικές σχέσεις που αναφέρονται στα χρόνια της λατινοκρατίας.

Στη βραδιά βιβλίου του "ΜΑΟ" στους "Επιβάτες του Φεγγαριού" αναφέρθηκε ο εκπαιδευτικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Δημήτρης Ντουμπουρίδης. Η "παρθενική" λογοτεχνική προσπάθεια του Πειραιώτη ηθοποιού έχει ως θέμα έναν καθημερινό, γήινο άνθρωπο που κάποια στιγμή "ξυπνά" και βρίσκεται απέναντι στο καταπιεσμένο κομμάτι του εαυτού του που ενέδιδε στην καθημερινότητα, το οποίο τον καλεί να κάνει την επικίνδυνη αλλά και λυτρωτική υπέρβαση.

Aγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ

(angelos.kalogrias@gmail.com)


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2007



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΠΡΟΧΘΕΣ ΣΤΟ ΜΑΟ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΤΗ
Ενας ατέλειωτος ύμνος στον έρωτα και στη γυναίκα στα όρια της παραίσθησης


Τα 57 ποιήματα της συλλογής "Η αίσθηση των Παραισθήσεων" του Θάσιου δημιουργού είναι ένας μεγάλος και ατελείωτος ύμνος στον Έρωτα, η μελοποίηση ενός έρωτα επίγειου, αλλά με θεϊκό πρόσωπο





Την πρώτη έκδοση της ποιητικής συλλογής του "Η αίσθηση των Παραισθήσεων" παρουσίασε ο Νίκος Πλωμαρίτης προχθές το βράδυ στο cafe -bar ΜΑΟ, σε ένα αρκετά μεγάλο ακροατήριο. Ο Νίκος Πλωμαρίτης γεννήθηκε στην Καλλιράχη της Θάσου. Και θα συμφωνήσουμε απόλυτα με τον πρόεδρο της Θασιακής Ένωσης Καβάλας Δημήτρη Θεοδωρίδη, που παρουσίασε αυτή την συλλογή και διάβασε όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου "Στοχαστής" για τα ποιήματα. Σας τα μεταφέρουμε αυτούσια:

"Τα ποιήματα του Νίκου Πλωμαρίτη συνομιλούν με τη Γυναίκα, συνωμοτούν με τον Έρωτα και αφουγκράζονται τους παλμούς της Αγάπης. Ουσιαστικά, τα 57 ποιήματα αυτής της συλλογής είναι ένας μεγάλος και ατελείωτος ύμνος στον Έρωτα, η μελοποίηση ενός έρωτα επίγειου, αλλά με θεϊκό πρόσωπο. Οι λέξεις, ο λόγος, βυθίζονται και ανιχνεύουν τον κόσμο των αισθήσεων, όπου τα όρια με την παραίσθηση είναι δυσδιάκριτα".

Έτσι είναι. Μια όμορφη ποιητική συλλογή με πρωταγωνιστές τον έρωτα και την γυναίκα. Όπως είπε ο ίδιος, επηρεάστηκε από λαϊκούς στιχοπλόκους, κάποιοι από τους οποίους βρισκόταν στο συγγενικό του περιβάλλον και άρχισε να γράφει τους πρώτους στίχους του σε ηλικία 12 ετών, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να έχει γράψει πάνω από 1000 ποιήματα. Και όπως είπε κλείνοντας την παρουσίαση του ποιητή ο κ. Θεοδωρίδης: "Ο Νίκος Πλωμαρίτης με τρεις λέξεις είναι λάτρης του κάλλους, του μέτρου και της ελευθερίας. Απεχθάνεται κάθε μορφή δόγματος, θρησκευτικού ή πολιτικού".

Χαιρετισμό εκ μέρους του εκδότη απηύθυνε και ο καθηγητής Βασίλης Τρίγκος. Κάποια από τα ποιήματα διάβασε και ανέλυσε η φιλόλογος Ελένη Ευσταθίου, αλλά και ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης - Κεραμεύς.

Τέλος, να πούμε ακόμη ότι η Θασιακή Ένωση ήταν συνδιοργανώτρια της εκδήλωσης.

"Λένε πως δεν είναι καιρός για ποιητές. Όμως αυτοί υπάρχουν, αντιστέκονται και γράφουν ποίηση που μπορεί να λειτουργήσει σαν αντίβαρο στην σκληρή και τυραννική για πολλούς καθημερινότητα. Ο Νίκος Πλωμαρίτης δεν διεκδικεί δάφνες "μεγάλου ποιητή" Τα συναισθήματά του, αυτά που βίωσε, θέλησε να μοιρασθεί μαζί μας. Ας αφουγκρασθούμε τη σκέψη του", είπε κλείνοντας η κ. Ευσταθίου.

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο νομαρχιακός σύμβουλος Μηνάς Βλαστάρης, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Νέα Πόλη Ηλίας Ιωαννίδης, ο επίτιμος πρόεδρος των Βιβλιοχαρτοπωλών Γιάννης Θεοχαρίδης και ο πρόεδρος Δημήτρης Χαδόλιας, πολλά μέλη της Θασιακής και όπως είπαμε αρκετός κόσμος.

Μάκης ΛΙΟΛΙΟΣ



Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2007



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΦΟΥΓΚΑΣ" ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΣΤΑΜΑΤΗ
Η Αμερική της φυγής, των ονείρων και της σκληρής πραγματικότητας


Μια από τις καλύτερες βιβλιοπαρουσιάσεις της βραχύβιας πορείας του "ΜΑΟ" ήταν η προχθεσινή με τους Αλέξη Σταμάτη και Δημήτρη Κάζη να γοητεύουν τους λίγους βιβλιόφιλους που βρέθηκαν στο τοπικό καφέ - μπαρ





Το καλό και το κακό μπορούν εύκολα να εκπορεύονται από την ίδια πηγή. Τουλάχιστον με τις Ηνωμένες Πολιτείες αυτό φαίνεται να συμβαίνει, σύμφωνα με όσα αποτύπωσε στο βιβλίο με τίτλο "Αμερικάνικη Φούγκα" ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης. Ο προχθεσινός φιλοξενούμενος του καφέ - μπαρ "ΜΑΟ", είχε μια διαφορετική πρόταση από αυτές που συνήθως βρίσκουμε στην ελληνική λογοτεχνία. Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα δρόμου, που πάει τα πράγματα σε θεματικά πεδία από λίγο ως πολύ άγνωστα, αφήνοντας πίσω "την γενιά του Πολυτεχνείου" και περνώντας λίγα χρόνια πιο κοντά σε μας στην εποχή που αρκετοί Έλληνες πιτσιρικάδες μεγάλωσαν με την αμερικανική μουσική του Ντίλαν, του Χέντριξ, του Ρέι Τσαρλς, του Μάντυ Γουότερς και ότι αυτοί πρέσβευαν.

Για τον συγγραφέα και το βιβλίο μίλησε ο Δημήτρης Κάζης, ο οποίος τόνισε πως με ευχαρίστηση ανέλαβε αυτό το εγχείρημα αφού διαβάζοντας την "Αμερικανική Φούγκα" βρήκε πολλά κοινά στοιχεία ανάμεσα στον ίδιο και τον δημιουργό της. Η μουσική, ο τρόπος σκέψης, τα τοπία, οι διαδρομές, σ' αυτό το βιβλίο που αποκαλύπτει τα δύο πρόσωπα της Aμερικής, αποτελούν ερεθίσματα για τον αναγνώστη, ώστε να δει με ένα άλλο μάτι τις Ηνωμένες Πολιτείες και να αποκτήσει μια ισορροπημένη άποψη. Ο συγγραφέας βάζοντας και προσωπικές του εμπειρίες και έχοντας ως κεντρικό πρόσωπο έναν νεαρό λογοτέχνη ο οποίος βρίσκεται στα δικά του σταυροδρόμια - με την έννοια των αποφάσεων - δημιουργεί εικόνες κινηματογραφικές ασπρόμαυρες κι έγχρωμες, με θετικές και αρνητικές πλευρές. Από τη μία η Αμερική της ανεξαρτησίας, της αξιοκρατίας, των ευκαιριών, της αναζήτησης της ευτυχίας ως συνταγματικού δικαιώματος. Από την άλλη, η Αμερική των ανισοτήτων, της φτώχειας, των αστέγων, του Μπους, των προληπτικών πολέμων.

Από την πλευρά του ο Αλέξης Σταμάτης, μεταξύ άλλων ανέφερε πως όπως ο ήρωας του βιβλίου και ο ίδιος βρέθηκε στην πολιτεία της Αϊόβα για να παρακολουθήσει ένα λογοτεχνικό workshop, ενώ γενικότερα φρόντισε να περάσει στο βιβλίο διάφορες μικρές δόσεις του εαυτού του. Γενικότερα ταξίδευσε πολύ στις ΗΠΑ από πολιτεία σε πολιτεία και διαπίστωσε πως κάθε μια από τις πολιτείες είναι και μια άλλη Αμερική. Σίγουρα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια διαφορετική χώρα από αυτή που έχουμε στο μυαλό μας όσοι δεν την έχουμε επισκεφθεί και τουλάχιστον σήμερα πέρα από τις υπερτονισμένες πια αντιθέσεις που μπορεί να δει κανείς σε αυτήν, μπορεί να νιώσει την απώλεια μιας τεράστιας ευκαιρίας. Αυτό γιατί στην Αμερική υπάρχουν τεράστιες δυνάμεις που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν δημιουργικά, ωστόσο επικρατεί η πλευρά της καταστροφής όπως εκφράζεται μέσα από τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στις τοποθετήσεις των παραπάνω παρουσιάστηκαν αποσπάσματα του βιβλίου, τα οποία διάβασαν τα μέλη της Θεατρικής Μηχανής Καβάλας Δημήτρης Ντουμπουρίδης και Θεοδώρα Βαβαλέσκου.

Aγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ

(angelos.kalogrias@gmail.com)


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2006




Η επιστροφή του "Αυλαία και πάμε" άφησε ανάμικτα συναισθήματα


Το έργο της Θεατρικής Μηχανής παρακολούθησαν περί τους 500-600 θεατές





Ευχαριστημένος, αλλά όχι απόλυτα εμφανίζεται ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, από την πορεία που είχε το έργο του Rick Abbot, "Αυλαία και Πάμε - Η επιστροφή", που αποτέλεσε της νέα παραγωγή της Θεατρικής Μηχανής. Οι παραστάσεις για το έργο που σκηνοθέτησε ο κ. Ντουμπουρίδης, το οποίο φιλοξενήθηκε στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας από τις 8 Μαρτίου, επρόκειτο να ολοκληρωθούν χθες το βράδυ και σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ιδίου παρακολουθήθηκαν από 500 με 600 θεατές, αριθμός που δίχως να απογοητεύει δεν ενθουσιάζει κιόλας.

Ο κ. Ντουμπουρίδης, παρατήρησε ότι οι παραστάσεις του Σαββατοκύριακου πήγαν σαφώς καλύτερα από εισπρακτικής άποψης, ενώ τις υπόλοιπες ημέρες η προσέλευση των θεατρόφιλων ήταν μάλλον ασθενική. Σε ότι αφορά τις αντιδράσεις του κοινού αυτές ήταν αρκετά θετικές έστω και αν το έργο περιείχε χιουμοριστικές ατάκες καλά κρυμμένες, οι οποίες μπορούσαν εύκολα να περάσουν απαρατήρητες αν ο θεατής δεν ήταν διαρκώς συγκεντρωμένος. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Ντουμπουρίδη, γενικά τα πράγματα πήγαν αρκετά καλύτερα σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή παραγωγή, δίχως ωστόσο να πιάσει τα υψηλά επίπεδα που είχε αγγίξει η Θεατρική Μηχανή με το προ τετραετίας "Αυλαία και Πάμε".

Θυμίζουμε ότι ρόλοι της παράστασης ερμηνεύτηκαν από τους εξής:

Τζέρυ Δανότη - Η Σκηνοθέτις του έργου / Βάσω Τσούτσα,
Πόλυ Μπενίδου - Ηθοποιός / ’ννα Κυρκιζιώτου,
Ερρίκος Μπενίδης - Ηθοποιός / Δήμος Σιούλας,
Παύλος Ρευματόπουλος - Ηθοποιός / Κωνσταντίνος Αναγνώστου, Σμαρώ Παπαδοπούλου - Ηθοποιός / Λαμπρινή Τερζή, Αγγελική Χωρινού - Διεύθυνση Σκηνής / Σοφία Παπαδοπούλου, Λουϊζα Περρίδου - Φροντίστρια / Χριστίνα Γιαλαμίδου, Φιλίτσα Φυλίδου - Συγγραφέας / Πίστη Αναστασιάδου, Αρτέμιος Φυλίδης - Συνθέτης / Αντώνης Παλλικάρης, Βασίλης Καρέας - Ηθοποιός / Νίκος Σπυρέλης, Βιολέτα Ιμβρίδου - Ηθοποιός / Μαλβίνα Σπύρου και Λυδία Karras - Η Χορογράφος του έργου / Νικολέτα Μαρκοπούλου.

Επίσης τα τραγούδια που ακούστηκαν στην παράσταση ενορχηστρώθηκαν από τον οργανίστα Πάρη Τσίρτση, ενώ μπουζούκι έπαιξε ο Σάββας Σεϊδαρίδης. Τις φωνές της Λαμπρινής Τερζή και της ’ννας Κυρκιζιώτου, ντούμπλαραν οι Χρυσούλα Μίσχου και Ντόρα Ζήσου, αντίστοιχα.

Ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, σκηνοθέτησε, μετέφρασε, διασκεύασε και επιμελήθηκε τη μουσική που ακούστηκε, ενώ επέλεξε και τους στίχους που ακούστηκαν στην παράσταση. Η Αντιγόνη Τσαφή, δημιούργησε τα σκηνικά και τα κοστούμια, ο Σαράντης Μιντζιρίκης, ανέλαβε τους φωτισμούς, η Κατερίνα Κελέσογλου, φιλοτέχνησε την αφίσα, η Ευτυχία Κασιάρη, ήταν υπεύθυνη για τη μουσική διδασκαλία, η Μαρία Τσολάκη, ήταν η φροντίστρια, η Ντορέτα Πανταζή, είχε την ευθύνη των δημοσίων σχέσεων, η Γιάννα Λάσινα, υπέγραψε τις χορογραφίες, ενώ το κομμωτήριο "Linda" επιφορτίστηκε με το hair styling των ηθοποιών.

Αγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ


Εφημερίδα Εβδόμη ΝέαΠολιτισμός
Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2006




Θεατρική Μηχανή: Αυλαία και πάνε πάλι από την αρχή με χιούμορ και περίσσιο κέφι








Λιγότερο από μια εβδομάδα έμεινε για την πρεμιέρα της νέας παραγωγής της Θεατρικής Μηχανής Καβάλας, η οποία υπόσχεται άφθονο γέλιο στους Καβαλιώτες θεατρόφιλους μέσα από την παράσταση με τίτλο "Αυλαία και Πάμε - Η επιστροφή". Η αρχή θα γίνει την Τετάρτη 8 Μαρτίου (Ημέρα της Γυναίκας) στις 9 το βράδυ στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας, ενώ το έργο θα παίζεται εκεί καθημερινά την ίδια ώρα μέχρι και τις 19 του μηνός.

Φιλοξενούμενος του "Studio 7" ο ιδρυτής της Θεατρικής Μηχανής και σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Ντουμπουρίδης, ο οποίος αναφερόμενος στο έργο "Αυλαία και Πάμε - Η επιστροφή", σημείωσε ότι είναι ένα μιούζικαλ - παρωδία, με πολύ χιούμορ, πρόζα, χορό και μουσική. Ουσιαστικά είναι ένα έργο μέσα σε ένα άλλο έργο καθώς το σενάριο προβλέπει ότι μια ομάδα δεκαέξι ηθοποιών συγκεντρώνεται για να ανεβάσει ένα έργο της ελισαβετιανής εποχής.

Όμως όλα πάνε στραβά και έτσι δημιουργούνται μια σειρά από σπαρταριστά περιστατικά! Ο κ. Ντουμπουρίδης, τόνισε ότι οι δυσκολίες στο συγκεκριμένο έργο είναι πάρα πολλές αφού οι ηθοποιοί που συμμετέχουν σε αυτό είναι περισσότεροι σε σχέση με οποιαδήποτε από τις προηγούμενες παραγωγές της Θεατρικής Μηχανής.

Θυμίζουμε ότι το εν λόγω έργο ουσιαστικά αποτελεί τη συνέχεια της πολύ πετυχημένης παράστασης της Θεατρικής Μηχανής με τίτλο "Αυλαία και Πάμε" που κατά την ταπεινή μας άποψη αποτελεί ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει ο συγκεκριμένος θίασος.

Τέλος, ο κ. Ντουμπουρίδης, ερωτηθείς για τις εντυπώσεις που του άφησε η παράσταση "Νόρα" του Χένρικ Ίψεν, που αυτό τον καιρό ανεβάζει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωάννου, στο κινηματοθέατρο "Παλλάς", είπε πως του άρεσε ιδιαίτερα. Και αυτό γιατί οι ηθοποιοί δεν ξέφυγαν από τη "γραμμή" που έθεσε ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας φέρνοντας σε πέρας με επιτυχία μια δύσκολη αποστολή, ακολουθώντας κατά γράμμα τις σκηνοθετικές οδηγίες του κ. Ιωάννου. Ολοκληρώνοντας ο κ. Ντουμπουρίδης, συνέστησε ανεπιφύλακτα στο Καβαλιώτικο κοινό τη συγκεκριμένη παράσταση.

Η Θεατρική Μηχανή ξαναχτυπά: «Αυλαία και…πάμε: η επιστροφή»
Από την Τετάρτη 8 Μαρτίου και μέχρι την Κυριακή 19 Μαρτίου
(02/03/2006 13:49)
Με μια κωμωδία ή καλύτερα παρωδία μιούζικαλ επιστρέφει στα τοπικά θεατρικά πράγματα η Θεατρική Μηχανή και υπόσχεται μια παράσταση ζωντανή, έξυπνη, ψυχαγωγική. Από την Τετάρτη 8 Μαρτίου και μέχρι την Κυριακή 19 Μαρτίου θα παρουσιάζεται το έργο «ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ… ΠΑΜΕ: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» (πανελλήνια πρώτη) στο Αμφιθέατρο της Νομαρχίας στις 9.00μ.μ. Μετά την πετυχημένη παράσταση «ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ…ΠΑΜΕ» (την απολαύσαμε πριν από τέσσερα χρόνια και γελάσαμε «μέχρι δακρύων») τα μέλη της Θεατρικής Μηχανής έρχονται να… ταράξουν την ηρεμία μας και υπόσχονται μοναδικές στιγμές. Όπως μοναδικές ήταν και οι ώρες που πέρασαν στη διάρκεια της προετοιμασίας του έργου. «Πρόκειται για μια κωμωδία – παρωδία μιούζικαλ, με πολύ χορό και τραγούδι - που διερευνάει τις σχέσεις ανάμεσα στους ηθοποιούς ενός θιάσου. Στην ουσία, δηλαδή, πρόκειται για έργο μέσα σε έργο», μας λέει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κεραμεύς. Ίδια δομή όχι όμως και ίδιο έργο, ενώ αυτή την φορά η παράσταση μέσα στην παράσταση θα είναι ένα ελισαβετιανό δράμα που θα εξελιχθεί σε παρωδία. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε και το σύνολο των συντελεστών. Τη διασκευή και την σκηνοθεσία λοιπόν έχει ο Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης, στα σκηνικά και στα κοστούμια είναι η Αντιγόνη Τσαφή και στους φωτισμούς ο Σαράντης Μιντζιρίκης. Την αφίσα του προγράμματος έχει ετοιμάσει η Κατερίνα Κελέσογλου, την μουσική επιμέλεια και την επιλογή των στίχων έκανε ο ίδιος ο σκηνοθέτης, την μουσική διδασκαλία είχε η Ευτυχία Κασιάρη, φροντίστρια είναι η Μαρία Τσολάκη και στο hair styling θα δούμε τις δημιουργίες της Linda. Τα τραγούδια του έργου που βασίσθηκαν στην «Πιπεριά», στο «Σου το πα μια…» και στο «Κοκοράκι» ενορχηστρώθηκαν από τον Πάρι Σίρτση, ο οποίος έπαιξε και συνθεσάιζερ. Μπουζούκι έπαιξε ο Σάββας Σειταρίδης. Την φωνή της Λαμπρινής Τερζή ντούμπλαρε η Χρυσούλα Μίσχου, ενώ εκείνη της Άννας Κυρκιζιώτου η Ντόρα Ζήσου.

Διανομή

Τζέρυ Δανότη (η σκηνοθέτης του έργου): Βάσω Τσούτσα Πόλυ Μπενίδου (ηθοποιός): Άννα Κυρκιζιώτου Ερρίκος Μπενίδης (ηθοποιός): Δήμος Σιούλας Παύλος Ρευματόπουλος (ηθοποιός): Κωνσταντίνος Αναγνώστου Σμαρώ Παπαδοπούλου (ηθοποιός): Λαμπρινή Τερζή Αγγελική Χωρινού (διεύθυνση σκηνής): Σοφία Παπαδοπούλου Λουίζα Περρίδου (φροντίστρια): Χριστιίνα Γιαλαμίδου Φυλίτσα Φυλίδου (συγγραφέας): Πίστη Αναστασιάδου Αρτέμιος Φυλίδης (συνθέτης): Αντώνης Παλλικάρης Βασίλης Καρέας (ηθοποιός): Νίκος Σπυρέλης Βιολέτα Ιμβρίδου (ηθοποιός): Μαλβίνα Σπύρου Λυδία Κarras (η χορογράφος του έργου): Νικολέτα Μαρκοπούλου.

Συντάκτης: Νανά Ηλιάδου

Παρουσίαση του βιβλίου «Η φωνή» του Γιώργου Σταματόπουλου:«Η εξομολόγηση» μέσω του ραδιοφώνου!
Ένα οδοιπορικό στα δύσκολα και απόκρημνα μονοπάτια της ψυχής
(05/04/2006 13:20)
«Εξομολογούμαι δεν σημαίνει ομολογώ μια πράξη, αλλά εκθέτω στον κριτή την εσωτερική ιστορία αυτής της πράξης. Η πράξη είναι ολοφάνερη• το προσωπικό μυστικό είναι οι ρίζες της. Όταν ο προτεστάντης ή ο ελευθερόφρων απορρίπτουν την ατομική εξομολόγηση, δεν συνειδητοποιούν ότι δεν απορρίπτουν την ιδέα της, αλλά μόνο την εξωτερική μορφή της. Αρνούνται να εξομολογηθούν στον ιερέα, αλλά εξομολογούνται απέναντι στον εαυτό τους, στον φίλο ή στη μάζα. Ολόκληρη η βόρεια ποίηση είναι μια τέχνη της φωναχτής εξομολόγησης» (Oswald Spengler Η παρακμή της Δύσης. Σελ. 361. Α’ Τόμος)

Το βιβλίο «Η φωνή» είναι ουσιαστικά η δημόσια εξομολόγηση ενός ελευθερόφρονα νεοέλληνα όπως είναι ο δημοσιογράφους Γιώργος Σταματόπουλος και αποπειράθηκαν να μας τον γνωρίζουν οι συμμετέχοντες στο πάνελ της εκδήλωσης που έλαβε χώρα τη Δευτέρα το βράδυ στο Ιμαρέτ.
Ο Δημήτρης Ντουμπουρίδης, μίλησε για το βιβλίο μέσα από αλλεπάλληλους παραλληλισμούς και αναζήτηση κοινών τόπων με μια σειρά συγγραφέων που με το έργο του κινήθηκαν στα δύσκολα και απόκρημνα μονοπάτια της ψυχής. Η Άννα Μισσιριάν, μίλησε για τον συγγραφέα τον ίδιο και κατάφερε να συνοψίσει όλη την προσωπικότητα του, κάνοντας χρήση ενός ποιήματος του Baudelaire. Ο Κώστας Ζουράρις, ασκήθηκε και αυτός με την σειρά του στους παραλληλισμούς, περιοριζόμενους όμως στην γραμματεία της Ορθοδοξίας με αναφορές στον Ιωάννη της κλίμακος και τον Ιωάννη Δαμασκηνό, για να αποδείξει ότι ο λόγος του κ. Σταματόπουλος αν και είναι λατρευτικός για το αρχαίο ελληνικό πνεύμα (θουκυδίδιο τον χαρακτήρισε) εμπεριέχει επί της ουσίας τον χριστιανικό λόγο.
Η παρουσίαση της εκδήλωσης έγινε από τον Νίκο Χαζαρίδη και συνοδεύτηκε από ανάγνωση κειμένων από τον Νίκο Σπυρέλη.
Η μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του Ιμαρέτ ήταν κατάμεστη και μεταξύ άλλων παραβρέθηκαν ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Μιχάλης Αγγελόπουλος (ο οποίος μας δήλωσε συνεπαρμένος από το λόγο του Γιώργου Σταματόπουλου, έτσι όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο), ο υπερνομάχης Κώστας Τάτσης, ο νομάρχης Θόδωρος Καλλιοντζής, οι αντινομάρχες, Γιώργος Τσαλουχίδης, Κώστας Τζώτζος και Κώστα Αντωνιάδη, καθώς και ο πρώην υπουργός Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος.
Ο ίδιος ο Γιώργος Σταματόπουλος δεν είπε πολλά, μετά τον καταιγισμό αναλύσεων που δέχθηκε. Απλά περιορίστηκε σε λίγες κουβέντες στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγγραψε το βιβλίο του, ενώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη σχέση που έχει σφυρηλατήσει με τη Καβάλα τα τελευταία 5 – 6 χρόνια με συνέπεια να φεύγει και πολύ σύντομα να ξαναγυρίσει. Όπως ομολόγησε οδηγός του σε αυτό το «ταξίδι» γνωριμίας με την πόλη μας, ήταν ο καβαλιώτης δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Καναβούρης ενώ στην πορεία απόκτησε και πολλούς άλλους φίλους εδώ.

Πάνε πολύ καλά

Μέχρι και την προσεχή Παρασκευή στο αμφιθέατρο του Διοικητηρίου οι υπουργοί –και όχι μόνο - θα βρίσκονται σε απόγνωση αλλά η Θεατρική Μηχανή θα εισπράττει θερμό χειροκρότημα για την προσφορά της. Πρόκειται για παράσταση στην οποία τα υπέρ είναι πολύ περισσότερα από τα κατά. Όσο για την προσπάθεια των συντελεστών της, αρκούντος φιλότιμη είναι. Κάποιος δε που – άγνωστο για ποιο λόγο - παρακολούθησε δυο φορές την παράσταση μας «ψιθύρισε» ότι από βραδιά σε βραδιά η υποκριτική επίδοση είναι καλύτερη. Είναι δηλαδή παράσταση που κερδίζει καρδιές.


Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη

Δεύτερος χρόνος λειτουργίας της «Θεατρικής Μηχανής». Πείτε μας πως άρχισαν όλα.

Η «Θεατρική Μηχανή» είναι γεμάτη μνήμες. Μνήμες που κουβαλάω από την Θεσσαλονίκη, το Βερολίνο, την Κάλυμνο, την Καβάλα. Όλα άρχισαν το 1987, όταν μαζί με άλλους ίδρυσα το Bald Theater στην Θεσσαλονίκη. Μάλλον, επανιδρύσαμε, γιατί το Βald Theater δημιουργήθηκε το 1985 από τον θεατρολόγο καθηγητή του ΑΠΘ Σάββα Πατσαλίδη, έκανε παραστάσεις μόνο στ’ Αγγλικά, επί δύο χρόνια στο θέατρο της Ρούλας Πατεράκη και μετά διαλύθηκε. Φιλόδοξοι νέοι τότε, το ξαναφτιάξαμε με πολύ μεράκι και ελληνικό λόγο και πορευτήκαμε επί μακράν. Παραγωγές όπως το «Άννα Κρίστι» του Ε. Ονίλ, «Παράταιρο Ζευγάρι» του Νιλ Σάιμον, «Μαύρη Κωμωδία» του Πίτερ Σάφερ, «Γιοι και Εραστές» του ΝΤ. Χ. Λώρενς, «Η Φάρσα της Κρεβατοκάμαρας» του Άλαν Έικμπορν, «Τρωάδες» του Ευριπίδη, «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ και άλλες, εδραίωσαν την ομάδα, την «άντρωσαν», την έστειλαν στην προ-Μπιενάλε νέων Καλλιτεχνών στο Τορίνο, στην Μπιενάλε στην Ίμπιδα και αλλού.

Και πόσο κρατάει αυτό το ταξίδι;

Μέχρι το 1993 – ’94. τότε θυμάμαι με πήρε τηλέφωνο ο Δημήτρης Ιωάννου και μου είπε ότι έφτιαχναν το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ «Είσαι μέσα»; Μου είχε πει. Τότε βρισκόμουν στην Αθήνα, αλλά συμφώνησα. Έγινα μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής κι έτσι ανά άλλο ταξίδι άρχισε. Το 1995 επέστρεψα στην Καβάλα και έκανα δύο παραστάσεις με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. τον «Εχθρό του Ποιητή» του Γιώργου Χειμωνά και ένα ποτ – πουρί με έργα του Γιώργου Διαλεγμένου, με γενικό τίτλο «Λόγω Μούρης». Α ναι! Και μια ακόμα Παράσταση, το «Τι είδε ο υπηρέτης» του Τζ. Όρτον με την ομάδα του ΤΕΙ.

Η Κάλυμνος που κολλάει σε όλα αυτά;

Το 1996 ήρθε ο διορισμός μου ως καθηγητή Αγγλικών. Είχε προηγηθεί η άρνησή μου για Ακαδημαϊκή καριέρα μετά από κάτι τραγελαφικές καταστάσεις στην Θεσσαλονίκη και το Βερολίνο. Πήγα με βαριά καρδιά. Αλλά, ω! Θαύμα! Βρήκα εκεί μια θεατρική ομάδα η οποία λειτουργούσε εν είδη Δημοτικού Θεάτρου και ακόμα μία περιπέτεια άρχισε. «Cracks» του Μάρτιν Σέρμαν, «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαϊδη, «Βίβα Ασπασία» του Ιάκωβου Καμπανέλη, «Το Φάντασμα του κ.Ραμόν Νοζάρο» του Παύλου Μάτεσι, «Ο Τίγρης» του Μ. Σιγκάλ.

Και πώς προέκυψε ο Αη-Βασίλης;

Τον Οκτώβρη το ’99 βρισκόμουν στην Πάτμο για το Φεστιβάλ Αιγαίου. Έπεσε λοιπόν στα χέρια μου το κείμενο - από τους «Άστεγους» της Μυτιλήνης – άρχισα να το διαβάζω κι εκεί κάπου στην τρίτη σελίδα ήξερα ότι ήθελα σαν τρελός να κάνω αυτό το έργο. Την ίδια χρόνια επέστρεψα στην Καβάλα. Έκανα την «Θεατρική Μηχανή». Τα υπόλοιπα τα ξέρετε…

Η «Μήδεια» πως προέκυψε;

Μετά την επιτυχία του Αη-Βασίλη, που μας χάρισε και δύο βραβεία, υπήρξαν πολλοί προβληματισμοί και πολλές προτάσεις. Να πω την αλήθεια στην αρχή ήθελα να κάνω το «Μόλις Χώρισα» ή το «Σεσουάρ για Δολοφόνους» στην πρώτη περίπτωση δεν κόλλησε,. Στην δεύτερη το έργο παιζόταν ακόμα στην Αθήνα και ίσως υπήρχε πρόβλημα. Την «Μήδεια» την είχε προτείνει η Πέπη Κοντίδου – είχε διευρυνθεί αρκετά η ομάδα τον περασμένο Σεπτέμβριο – το διαβάσαμε, μας άρεσε και καταλήξαμε.

Τόσο απλά;

Τίποτα δεν γίνεται απλά. Και αβασάνιστα. Υπήρξαν τριγμοί και κλυδωνισμοί. Υπήρξαν αποχωρήσεις. Υπήρξαν διαφωνίες. Δηλαδή όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν μια ζωντανή ομάδα. Η «Θεατρική Μηχανή», όχι αλώβητη, αλλά σίγουρα πιο δυνατή όμως, κέρδισε το στοίχημα. Κι έτσι συνεχίζει να προσφέρει στα θεατρικά πράγματα της πόλης μας.

Με την Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών ποια είναι η σχέση σας;

Πλησίασα τους ανθρώπους της στέγης τον Γενάρη του 2000. Με βοήθησαν πολύ γιατί τότε η «Θεατρική Μηχανή» δεν είχε στέγη – στην κυριολεξία. Άρχισε λοιπόν μια πολύ καλή, ισοβαρής συνεργασία πέρυσι. Φέτος η «Θεατρική Μηχανή» έκανε το δικό της καταστατικό, έγινε Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία και πια πορεύεται μόνη της. Ποιος ξέρει, ίσως στο μέλλον να υπάρξει πάλι συνεργασία. Η «Θεατρική Μηχανή» είναι ανοιχτή σε όλα.

Μιλήστε μας λίγο για τους συνεργάτες σας.

Από την αρχή δίπλα μου βρίσκεται η Χάρις – Λυδία Νικατσιού στην διεύθυνση σκηνής. Αλήθεια δεν ξέρω τι θα έκανα αν έλειπε αυτή η πολύ καλή συνεργάτις. Στο Δ.Σ. βρίσκονται, επίσης, η Μαίρη η Φραγκίδου και ο Νίκος Τζουνόπουλος που στάθηκαν κοντά μου από τα πρώτα βήματα της «Θεατρικής Μηχανής» και μοιράστηκαν τα οράματά μου. Στα σκηνικά – κοστούμια την επιμέλεια είχε η Θώμη Αγγέλου, η «Μήδειά» μου, στο φροντιστήριο η Κατερίνα Κελέσογλου , το καστ περιλαμβάνει τους Πέπη Κοντίδου, Εύη Κωνσταντινίδου, Απόστολο Μαντζάρα, Δήμο Σιούλα, Νίκο Μιχαλούδη, Χρήστο Βενέτη, και εμένα (σ.σ. το Δημήτρη Κεραμέα – Ντουμπουρίδη) . Κορυφαίες είναι οι: Χριστίνα Ιωαννίδου, Χρύσα Μουστάκα, Αγγελική Τζεδάκη, Ασπασία Καρποζήλου. Τις χορογραφίες έκανε η Γκαμπριέλα Καζόλη στην σχολή τις οποίας ανήκουν και τα παιδιά του χορού που είναι Κυριακή Καρβελά, Βενετία Πούλη, Ευγενία Ιωαννίδου, Χριστίνα Οικονόμου, Δήμητρα Θωμούδη, Ιωάννης Τσεκμές.

Το κείμενο του Μποστ, παρουσιάζεται αυτούσιο;

Όχι, έχουν γίνει πολλές αλλαγές, έχει γίνει διασκευή στο αρχικό κείμενο. Προστέθηκε χορός, τραγούδι, έχει γίνει – ας μου επιτραπεί ο όρος – ημιμιουζικαλ. Βέβαια η σοφή ομοιοκαταληξία του Μποστ έχει μείνει, αυτό βγάζει και το γέλιο, αλλά προστέθηκε πολύς σουρεαλισμός – έχω την βαθιά πεποίθηση ότι ο Μποστ είναι μέγας σουρεαλιστής – πολλά ετερόρρυθμα στοιχεία, πολλή τρέλα. Άλλωστε εμεί όλοι εδώ το διασκεδάσαμε πολύ στις πρόβες και συνεχίζουμε να διασκεδάζουμε. Ελπίζω και ο κόσμος να συμμεριστεί την χαρά μα και το γέλιο μας. Εδώ που τα λέμε ο κόσμος είναι «καταδικασμένος» να περάσει καλά. Να γελάσει με την ψυχή του.

Θέλετε να προσθέσετε τίποτε άλλο;

Ναι. Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παιδιά για το κέφι και τον αυθορμητισμό τους. Δεν είναι τυχαίο ότι δέσαμε σαν ομάδα, ότι είμαστε όλοι σαν μια γροθιά, απέναντι σε οποιεσδήποτε δυσκολίες. Ότι βοηθάμε ο ένα στον άλλο. Και έτσι θα συνεχίσουμε με τις επόμενες παραγωγές. Κατόπιν, όλους όσους μας βοήθησαν τον κ. Νικολαϊδη, τον κ. Σίσκο, τα παιδιά του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., τον κ. Γανίτη και την εφ. Ξυράφι, τον κ. Τσίγκα και το Ράδιο Άλφα, ειδικά τον Μιχάλη και την Γιώτα, τα γνωστά ανιψάκια της θείας Λένας, το Δήμο Καβάλας, την Νομαρχία Καβάλας και φυσικά τους χορηγούς μας.

Χορηγούς πολλούς ακούω. Τα χρήματα που πάνε;

Ακουστέ, η «Θεατρική Μηχανή» είναι Μη κερδοσκοπική εταιρία. Εμείς θα κρατήσουμε ένα μικρό πόσο για την επόμενη παράσταση, και τα υπόλοιπα θα πάνε στο ίδρυμα Αγ. Μαρίνα, στα άτομα με ειδικές δεξιότητες. Επιπρόσθετα η «Θεατρική Μηχανή» θέλει να γίνει αποκλειστικός χορηγός της παράστασης που ετοιμάζουν τα παιδιά του ιδρύματος κάθε χρόνο. Θέλουμε να προσφέρουμε στην Καβαλιώτικη κοινωνία σε επίπεδο όχι μόνο θεάματος. Ας μη ξεχνάμε ότι αυτή η κοινωνία μας έδωσε – και μας δίνει- φτερά για τα σχέδια μας. Και αυτή την κοινωνία τιμούμε.

Οι παραστάσεις θα τελειώσουν στην Καβάλα;

Όχι. Μετά τις 13 Μαΐου που τελειώνουν οι παραστάσεις στο Παλλάς θα πάμε στην Θάσο, Μυτιλήνη, Κομοτηνή και Ορεστιάδα. Διάθεση υπάρχει. Ο χρόνος θα δείξει.

Γεωργία Φωτιάδου (εφ. Ξυράφι, 2001)




06/03/2008
Σελίδα: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
 
a mediamax production